Οι δύο όψεις του… δεύτερου γκολ...

Ο Ερνέστο Βαλβέρδε δήλωνε μετά το τέλος των προηγούμενων αγώνων ότι η ομάδα δεν έβαζε γρήγορα το δεύτερο γκολ ώστε να κλειδώνει τη νίκη και να είναι περισσότερο ελεύθερη στη συνέχεια. Αυτή τη φορά το δεύτερο γκολ μπήκε πολύ γρήγορα, αλλά δεν λειτούργησε αποπιεστικά. Αντιθέτως, ο Ολυμπιακός επέλεξε ένα σετ παιχνίδι, δίχως εκρήξεις και γρήγορο ρυθμό, με συνέπεια το άγχος να επιστρέψει στο τέλος μέχρις σημείου… θρίλερ, όταν ο Ριέρα έχασε το πέναλτι κι ο Βόλος πήγε να το πιστέψει.

Στο σημερινό παιχνίδι, ο Ολυμπιακός έκανε περίπου ίδιο αριθμό τελικών προσπαθειών όπως με τον Αστέρα (22 αντί 26), αλλά η εικόνα του δεν ήταν το ίδιο ξεκάθαρη και απολαυστική. Στην πραγματικότητα, η ομάδα έπαιξε καλή μπάλα και αναλόγως με την κλάση της, μόνο στο διάστημα από το πρώτο γκολ μέχρι το τριακοστό λεπτό.

Κάπου εκεί οι μηχανές έσβησαν κι ό,τι απέμεινε σε θεαματικό παιχνίδι είχε να κάνει με τις εμπνεύσεις του Κέβιν Μιραλάς που έκανε την επιλογή Βαλβέρδε να τον ξεκινήσει αντί του Πάντελιτς απολύτως δικαιωμένη. Ανάμεσα στους δίμετρους στόπερ του Βόλου, ο Σέρβος δεν θα είχε τη δυνατότητα και την ευελιξία του Βέλγου να απειλήσει τόσο πολύ.

Από κει και πέρα, ο Ιμπαγάσα είχε περιορισμένη δραστηριότητα σε σχέση με το προηγούμενο παιχνίδι, φανερά λόγω των χαμένων προπονήσεων, ενώ και οι δύο ακραίοι παικταράδες του Θρύλου δεν ήταν στην καλύτερη μέρα τους. Γι΄αυτό δεν φάνηκε τόσο πολύ σε παραγωγικότητα και φάσεις ούτε το δαιμόνιο παιχνίδι του Μιραλάς, ούτε η πολύτιμη παρουσία του εργάτη πολυτελείας Φουστέρ, ούτε το συνετό και ώριμο παιχνίδι του σταθερά ανεβασμένου Ντουντού.


Θα πρέπει ασφαλώς να καταλάβουμε ότι ο Ολυμπιακός δεν είναι δυνατόν να παίζει επί 90 λεπτά σε ρυθμούς εξπρές όπως με την Τρίπολη, αλλά θα πρέπει και η ομάδα να κατανοήσει ότι δεν υπάρχει κανένας λόγος να διακινδυνεύει με συμπεριφορές χαλάρωσης και υπεροψίας σίγουρους βαθμούς. Οι οποίοι δεν γυρίζουν πίσω εάν χαθούν.

Υπό αυτήν την έννοια, καλή η νίκη απόψε, με κέρδη τον Μιραλάς, τον εξαιρετικό (μέχρι να νευριάσει με τον Μόνχε και να ρισκάρει εγκληματική αποβολή) Τοροσίδη και πάνω απ’ όλα το τρίποντο και την άνετη παρακολούθηση του αγώνα των άλλων στο Παγκρήτιο.

Ένα μεγάλο μπράβο στον Φετφατζίδη που μπήκε για λίγο, έπαιξε την μπαλίτσα του, έφτιαξε το τρίτο γκολ και άκουσε το όνομά του από την εξέδρα. Κάτι που δεν θα γίνει ποτέ με τον Μήτρογλου, τον οποίο πιστεύω και θεωρώ μεγάλο κεφάλαιο, αλλά με τέτοιου είδους ανόητες αντιδράσεις….λυπάμαι πολύ. Τον δε Νέμεθ, ούτε που τον είδαμε ακόμη, ούτε που τον μάθαμε. Πότε (και με ποιό δικαίωμα) πρόλαβε να στραβώσει;

Χρήστος Μεγγλίδης
http://www.redplanet.gr

Posted in: 5 Αγωνιστική