Ένας ή δύο επιθετικοί; Μπορεί να είναι περισσότερο παραγωγικό ένα σχήμα με δύο και όχι με έναν σέντερ φορ; Κάποιοι θεωρούν ότι κάλλιο δύο παρά ένας επιθετικός. Πιστεύουν ότι σε ένα διαφορετικό σχήμα όπου θα παίζει ένας κεντρικός κι ένας περιφερειακός επιθετικός, ο Ολυμπιακός θα μπορεί να σκοράρει με μεγαλύτερη ευχέρεια σε σχέση με το αγωνιστικό status που μέχρι σήμερα επιλέγει ο Ερνέστο Βαλβέρδε.
Η αλήθεια είναι ότι δεν αποτελεί ζήτημα "πληθωρισμού" των σέντερ φορ το γκολ. Άλλωστε η ομάδα έχει στα πρώτα πέντε παιχνίδια του πρωταθλήματος σχεδόν 100 τελικές προσπάθειες. Με λίγα λόγια, ειδικά στους τελευταίους δύο αγώνες, ο Ολυμπιακός παράγει πάρα πολλές ευκαιρίες. Από δεξιά, από αριστερά, από το κέντρο με κάθετες πάσες, από παντού... Συνεπώς δεν είναι θέμα πλήθους των επιθετικών η επίτευξη τερμάτων. Αν οι παίκτες της ομάδας ήσαν πιο προσεκτικοί στην τελική προσπάθεια, τότε σαφώς ο Ολυμπιακός θα είχε πιο μεγάλη παραγωγικότητα.
Το ζήτημα είναι καταρχήν να μπορείς να δημιουργείς ευκαιρίες. Αν δημιουργείς φάσεις, τότε έχεις την δυνατότητα να σκοράρεις. Αν δεν παράγεις προϋποθέσεις για να σκοράρεις, προφανώς δεν βοηθά να έχεις έναν ή δύο ή και τρεις σέντερ φορ στην ενδεκάδα. Αν δηλαδή ο Ολυμπιακός είχε... πέντε επιθετικούς θα σημείωνε περισσότερα γκολ; Η λογική του "όσο περισσότεροι τόσο καλύτερα" είναι μάλλον απλοϊκή. Αφήστε που αν έχεις περισσότερους επιθετικούς, δυνητικά, αφαιρείς την δυνατότητα να δημιουργήσεις περισσότερες ευκαιρίες!
Ο Βαλβέρδε θεωρεί πως επιθετικό είναι ένα σχήμα που παράγει φάσεις και δημιουργεί προϋποθέσεις για πολλά γκολ. Δηλαδή αν βρεθεί σε θέση βολής ο Ριέρα ή ο Ρόμενταλ δεν μπορούν να σκοράρουν; Προφανώς και μπορούν και μάλιστα δημιουργούν επιπλέον προβλήματα στον αντίπαλο γιατί δεν τον αφήνουν να προσηλωθεί μόνο στην άμυνα εντός περιοχής. Με λίγα λόγια οι αντίπαλοι αμυντικοί, με το ολοκληρωτικό ποδόσφαιρο τύπου "Μπάρτσα" που παίζει ο Ολυμπιακός, δεν ξέρουν που και πώς να μαρκάρουν με αποτέλεσμα να αποσυντονίζονται εντελώς... Κι όλα αυτά με έναν επιθετικό...
Συμπερασματικά, ας δείξουμε εμπιστοσύνη στον Ισπανό προπονητή του Θρύλου. Ο Ερνέστο ξέρει κι... ο Βαλβέρδε μπορεί!
http://www.gavros.gr
Η αλήθεια είναι ότι δεν αποτελεί ζήτημα "πληθωρισμού" των σέντερ φορ το γκολ. Άλλωστε η ομάδα έχει στα πρώτα πέντε παιχνίδια του πρωταθλήματος σχεδόν 100 τελικές προσπάθειες. Με λίγα λόγια, ειδικά στους τελευταίους δύο αγώνες, ο Ολυμπιακός παράγει πάρα πολλές ευκαιρίες. Από δεξιά, από αριστερά, από το κέντρο με κάθετες πάσες, από παντού... Συνεπώς δεν είναι θέμα πλήθους των επιθετικών η επίτευξη τερμάτων. Αν οι παίκτες της ομάδας ήσαν πιο προσεκτικοί στην τελική προσπάθεια, τότε σαφώς ο Ολυμπιακός θα είχε πιο μεγάλη παραγωγικότητα.
Το ζήτημα είναι καταρχήν να μπορείς να δημιουργείς ευκαιρίες. Αν δημιουργείς φάσεις, τότε έχεις την δυνατότητα να σκοράρεις. Αν δεν παράγεις προϋποθέσεις για να σκοράρεις, προφανώς δεν βοηθά να έχεις έναν ή δύο ή και τρεις σέντερ φορ στην ενδεκάδα. Αν δηλαδή ο Ολυμπιακός είχε... πέντε επιθετικούς θα σημείωνε περισσότερα γκολ; Η λογική του "όσο περισσότεροι τόσο καλύτερα" είναι μάλλον απλοϊκή. Αφήστε που αν έχεις περισσότερους επιθετικούς, δυνητικά, αφαιρείς την δυνατότητα να δημιουργήσεις περισσότερες ευκαιρίες!
Ο Βαλβέρδε θεωρεί πως επιθετικό είναι ένα σχήμα που παράγει φάσεις και δημιουργεί προϋποθέσεις για πολλά γκολ. Δηλαδή αν βρεθεί σε θέση βολής ο Ριέρα ή ο Ρόμενταλ δεν μπορούν να σκοράρουν; Προφανώς και μπορούν και μάλιστα δημιουργούν επιπλέον προβλήματα στον αντίπαλο γιατί δεν τον αφήνουν να προσηλωθεί μόνο στην άμυνα εντός περιοχής. Με λίγα λόγια οι αντίπαλοι αμυντικοί, με το ολοκληρωτικό ποδόσφαιρο τύπου "Μπάρτσα" που παίζει ο Ολυμπιακός, δεν ξέρουν που και πώς να μαρκάρουν με αποτέλεσμα να αποσυντονίζονται εντελώς... Κι όλα αυτά με έναν επιθετικό...
Συμπερασματικά, ας δείξουμε εμπιστοσύνη στον Ισπανό προπονητή του Θρύλου. Ο Ερνέστο ξέρει κι... ο Βαλβέρδε μπορεί!
http://www.gavros.gr
Δευτέρα, Οκτωβρίου 11, 2010
Red Hunter

Posted in:


0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου