Ασχολήθηκα για σημαντικό διάστημα με το ρεπορτάζ της διαιτησίας. Στην εφημερίδα "ΦΩΣ" για την ακρίβεια. Αν σας πω ότι λάτρεψα αυτό το ρεπορτάζ, θα σας πω ψέματα. Έζησα πολλά. Είδα πως από… άγνωστος, με μια στήλη, έγινα αγαπητός σε ονόματα της διαιτησίας. Πως βρήκαν το τηλέφωνο, πως άρχισαν να… μοιράζουν αυτά που ήθελαν και φυσικά τους συνέφεραν.
Εκεί είναι η αποθέωση της ίντριγκας. Να βλέπεις τον διαιτητή να "θάβει" τον βοηθό που θα έχει στο ματς και το αντίθετο. Κανείς δεν παίρνει την ευθύνη πάνω του. Φταίνε όλοι οι άλλοι…
Το τι έγινε την περσινή χρονιά ήταν λίγο πολύ γνωστό. Από το καλοκαίρι του 2009, είχα εκφράσει τις ανησυχίες μου για το τι γίνεται στη διαιτησία. Υπήρχε λίστα διαιτητών, βαπτισμένοι από τους "πράσινους", ως… Ολυμπιακοί. Τους καθάρισαν για πλάκα. Λες και δεν μπορείς πλέον να πεις πως υπάρχουν ρέφερι "πράσινων" συναισθημάτων.
Η πραγματικότητα καταγράφει ότι οι περισσότεροι από αυτούς που σφυρίζουν κάθε αγωνιστική, είναι επικίνδυνοι. Διαιτητές που έζησα στο πρωτάθλημα Τύπου (!) και να τους νιώθεις "λίγους" κι εκεί. Πόσο μάλιστα τώρα, που το επίπεδο είναι υψηλό και οι δυσκολίες του ποδοσφαίρου περισσότερες.
Η ελληνική διαιτησία δεν νοσεί. Δεν υποφέρει. Εχει εγκλωβιστεί σε ένα σύστημα και ευτυχώς, ο Βαγγέλης Μαρινάκης με το "καλημέρα" του πρωταθλήματος έκανε αυτό που έπρεπε. Να πει τα πράγματα με το όνομά τους. Γιατί στο παιχνίδι των εντυπώσεων πέρσι, μια χαρά το πήγαν στον Παναθηναϊκό. Βοήθησε και το… χάλι του Ολυμπιακού στο τέλος του πρωταθλήματος, για να περάσει και καλά, ότι το πρωτάθλημα παίχτηκε στα ίσια.
Αηδία νιώθεις βλέποντας όλο αυτό το σύστημα. Ο Βαγγέλης Μαρινάκης, πέταξε το… μπαλάκι στον πρόεδρο της ΕΠΟ. Ο Σοφοκλής Πιλάβιος καλείται τώρα να πάρει αποφάσεις. Με σιωπηρές τιμωρίες όμως και διαιτητές ασανσέρ (αυτούς που ανεβοκατεβαίνουν την πρώτη με τη δεύτερη κατηγορία), δεν κάνεις τίποτα. Θα εξακολουθήσουν να παίρνουν το… μεροκάματο, ακόμη και αν έχουν συμπεριφορές σαν κι αυτή του Δαλούκα στο "Κλεάνθης Βικελίδης".
Αν ο Δαλούκας είναι διεθνής διαιτητής, τότε τι είναι οι υπόλοιποι; Μήπως γνωρίζει ο κόσμος πως γίνονται διεθνείς; Με τι… όπλα; Γνωρίζει ο κόσμος πιστεύετε πως κάνουν το παιχνίδι τους οι παρατηρητές; Πως… εκβιάζουν μέσω των βαθμολογιών τους; Για να μην αναφερθούμε στα τηλέφωνα που πέφτουν στο ημίχρονο, πριν και μετά το τέλος των αγώνων. Αφήστε τα.
Καλύτερα τώρα να τελειώσουν δύο-τρείς για παραδειγματισμό, για να καταλάβει και το νέο αίμα πλέον, ότι δεν πρέπει να τάσσεται σε… στρατόπεδα. Το σύστημα δούλεψε μια χαρά για τους "πράσινους". Είδαμε τα περσινά, τα βλέπουμε και φέτος. Ελπίζουμε ότι η κίνηση του Βαγγέλη Μαρινάκη, θα είναι η αφετηρία για να ξεσκεπαστεί το σύστημα και να καθαρίσει αυτό.
Μακάρι… Για το ποδοσφαιρικό κομμάτι και τον Ολυμπιακό, θα τα… πούμε σε άλλο κείμενο. Η ημέρα βλέπετε ήταν αφιερωμένη στον Δαλούκα και στο σύστημα.
ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΒΕΡΒΕΛΕΣ
http://www.gavros.gr
Κυριακή, Σεπτεμβρίου 12, 2010
Red Hunter

Posted in:


0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου