Φουστέρ, ο χαμένος των… εκλογών...

Ο Φουστέρ δεν έχει την κλάση του Μιραλάς, δεν διαθέτει το φονικό ένστικτο του Πάντελιτς, δεν είναι εκρηκτικός σαν το Νέμεθ, δεν ξεσηκώνει τα πλήθη με τις ενέργειές του, δεν θα κερδίσει ποτέ διθυραμβικά σχόλια και πρωτοσέλιδους ύμνους.

 Ο Ισπανός ως θερμή μεταγραφική επιλογή του Ερνέστο Βαλβέρδε και ως παίκτης που δύσκολα μπορεί να κάνει γκελ στην εξέδρα, είναι υποχρεωμένος (καταδικασμένος που λέγαμε παλιότερα) να δίνει τον καλύτερο εαυτό του σε κάθε ματς, ό,τι έχει και δεν έχει.
Ο προπονητής του Ολυμπιακού χρησιμοποιεί διαρκώς στην ενδεκάδα τον Φουστέρ διότι, όπως πολλές φορές έχουμε εξηγήσει, τον θεωρεί ιδανικό κομμάτι του συγκεκριμένου συστήματος που παίζει η ομάδα. Να πιέζει ψηλά, να μπλοκάρει από το ξεκίνημα της την προσπάθεια ανάπτυξης του αντίπαλου με πρέσιγκ στα μπακ, να συνδέει τους χαφ με τον σέντερ φορ, να δίνει τον τόνο στον επιθετικό ρυθμό της ομάδας και να βοηθάει στην εύρυθμη κυκλοφορία της μπάλας.

Η γκρίνια για τον Φουστέρ (και για το ότι δεν χρησιμοποιούνται περισσότερο άλλοι παίκτες μαζί με τον Μιραλάς) υπήρξε από τα πρώτα ματς και θα υπάρξει στα επόμενα. Κορυφώθηκε στο πρώτο παιχνίδι που πράγματι η απόδοσή του ήταν σε πολύ χαμηλά επίπεδα, καθώς ούτε καλά τρεξίματα είχε σε μεγάλα κομμάτια του αγώνα, ενώ δεν μπόρεσε να συνδράμει καθόλου στην παραγωγή φάσεων, με πολλά λάθη στις μεταβιβάσεις και με φανερή την έλλειψη προσαρμογής σε ενδεκάδα χωρίς Ντουντού και Ιμπαγάσα.

Ο Φουστέρ, όπως και κάθε άλλος ποδοσφαιριστής, δικαιούται να κάνει ένα κακό παιχνίδι, αλλά στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι ολοφάνερο πως δύσκολα θα δοθούν πιστώσεις, θα βρεθούν δικαιολογίες, θα υπάρξει στήριξη από την κερκίδα. Ο Βαλβέρδε έσπευσε να βοηθήσει ψυχολογικά τον παίκτη του, με δημόσιες μάλιστα δηλώσεις, εμφανίζοντας μία αγωνία να μην “χάσει” έναν ποδοσφαιριστή που θεωρεί ακρογωνιαίο λίθο στον μοντέρνο Ολυμπιακό που δημιουργεί.
Συμβουλές και παραινέσεις προς τον κόσμο ή τον Βαλβέρδε δεν χωρούν (για μικρότερη πίεση στους μεν ή για αλλαγή πλάνων του δε). Αυτά τα πράγματα είναι αδιαπραγμάτευτα.

Ο Φουστέρ με ένα γκολ, μία ασίστ και ένα δοκάρι σε εννιά συμμετοχές στο πρωτάθλημα δεν γεμίζει το μάτι και δεν σκορπίζει ενθουσιασμό. Είναι όμως κοινή παραδοχή ότι στα προηγούμενα οκτώ παιχνίδια ήταν χρησιμότατος στην ομάδα με διάφορους τρόπους και ασφαλώς αδικία να… καταψηφιστεί από μία κακή εμφάνιση.
Και σε καμμία περίπτωση δεν είναι… Όσκαρ.

Χρήστος Μεγγλίδης 

http://www.redplanet.gr/

Posted in: Απόψεις