Άλλη… θλάση κι άλλη… κλάση...

Είναι σαφώς ανησυχητικό ότι ξαναμπαίνουν στη ζωή μας οι θλάσεις, με τις περιπτώσεις του Aριέλ Ιμπαγάσα και του Ραούλ Μπράβο, ξυπνώντας θλιβερές περσινές μνήμες όταν, ο ένας μετά τον άλλον, οι παίκτες έβγαιναν off.
Το θέμα θα πρέπει να προκαλέσει έναν έλεγχο ώστε να μη φτάσουμε πάλι σε σημείο να ανοίγουμε… φακέλους για τους τραυματισμούς, να ψάχνουμε τί και ποιός φταίει και κυρίως να μην έχουμε όλα τα όπλα στη φαρέτρα για τον στόχο της επιστροφής στον τίτλο.

 Εδώ, πάντως, θα πρέπει να σχολιαστεί η σημαντική διαφορά που υπάρχει σε σχέση με την περσινή σεζόν. Είναι δεδομένο ότι ποσοτικώς το περσινό πρόβλημα ήταν πολύ μεγαλύτερο, όταν η ομάδα είχε φτάσει για μισή σεζόν να έχει έναν επιθετικό στο ρόστερ και να παίζει με συνθέσεις-αλχημείες. Είναι, όμως, εξίσου βέβαιο ότι ο φετινός Ολυμπιακός έχει την πολυτέλεια να αντέχει τέτοιες αναποδιές, διότι ο πλούτος του έμψυχου υλικού το επιτρέπει.

Η απώλεια παικτών σαν τον Μέλμπεργκ, τον Ιμπαγάσα ή τον Μπράβο εξακολουθεί να προκαλεί ανησυχία και προβληματισμό, δεν φέρνει όμως… συμφόρηση σε προπονητή και κόσμο. Η παρουσία αξιόπιστων παικτών σε κάθε θέση, όπως και η δυνατότητα πολλών άλλων να καλύψουν διαφορετικά πόστα εφόσον χρειάζεται, δίνει τη δυνατότητα στον Ερνέστο Βαλβέρδε να σκαρφίζεται λύσεις και να έχει επιλογές λογικής. Κι όχι να κοιτάζει απελπισμένος σε πάγκους και ακαδημίες για να συμπληρώνει αποστολές ή να γίνεται Χουντίνι για να φτιάχνει ανταγωνιστικές ενδεκάδες.
Για το ματς με τον Εργοτέλη που είναι ο πρώτος και μοναδικός στόχος της ομάδας μέχρι το Σάββατο, θα τα ξαναπούμε στην επόμενη επικοινωνία μας…
Χρήστος Μεγγλίδης
http://www.redplanet.gr

Posted in: Oμάδα