Η Ρώμη, η ομάδα και ο Πάπας...

 

Ομορφη πόλη η Ρώμη με ακόμη ομορφότερες αναμνήσεις για τους φίλους του Ολυμπιακού. Η ιταλική πρωτεύουσα ταιριάζει φαίνεται στην ιδιοσυγκρασία του συλλόγου αφού και χθες είδαμε τον Ολυμπιακό να παίζει το καλύτερο φετινό μπάσκετ στο μεγαλύτερο διάστημα του αγώνα με την Βίρτους.Μου άρεσε πολύ ο ζήλος που έδειξαν στην άμυνα οι παίκτες του Ιβκοβιτς και δε μιλάω για τα στανταράκια που λέγονται Γκόρντον, Σπανούλης κλπ, αλά βλέποντας τον Μίλος να χαμηλώνει το κορμί του και να κυνηγάει τον παίκτη του πείστηκα αμέσως ότι το διπλό ήταν σίγουρο. Σας πρήζω το ξέρω, αλλά ρε παιδιά όταν παίζεις καλή άμυνα θα βρεις και πιο εύκολα διάδρομους και καλές επιλογές συνεπώς στην επίθεση σου.

Ο Ιβκοβιτς δεν είναι τρελός που φωνάζει συνέχεια στους παίκτες να παίξουν άμυνα και πιστέψτε με αν καταφέρει τον Τεόντοσιτς να παίξει άμυνα (έστω την υποτυπώδη) τότε θα τα έχω δει όλα στον Ολυμπιακό.

Άλλο πράγμα που με εντυπωσίασε ήταν ο πλουραλισμός της ομάδας στην επίθεση. Στο 1ο δεκάλεπτο ο Σπανούλης ξεκίνησε αφηνιασμένος και σου έδινε την εντύπωση ότι θα έβαζε 30, στο 2ο ανέλαβε ο Μίλος με σουτ, διεισδύσεις και οργάνωση. Στην 3η περίοδο πήρε τη σκυτάλη ο Μπουρούσης, πραγματικό θωρηκτό ο ψηλός σε σκορ και ριμπάουντ. Βέβαια είχε πρόβλημα με τον Κροσαριόλ στο πρώτο ημίχρονο, αλλά δε στοίχισε και πολύ.
Φεύγοντας από τη Ρώμη πάντως δύο πράγματα θα μοιραστώ μαζί σας, πράγματα που θα θυμάμαι για χρόνια. Το πρώτο είναι το χαμόγελο όλων των παικτών και η χαρά που είχαν σε κάθε καλάθι που πετύχαινε η ομάδα και σε κάθε άμυνα που έβγαζαν, πανηγύριζαν σα μικρά παιδιά. Μόλις τελείωσε το ματς όλοι μαζί έκαναν την πλακίτσα τους, σήμερα το πρωί όλοι μαζί έπιναν τον καφέ τους στο αεροδρόμιο. Φίλοι δεν είναι μεταξύ τους όλοι και αυτό είναι αδύνατο να συμβεί (δε πρέπει κι όλας), ωστόσο να είστε σίγουροι ότι έχουν κατανοήσει την έννοια της ΟΜΑΔΑΣ και του ΚΟΙΝΟΥ ΣΤΟΧΟΥ.
Το άλλο είναι η επίσκεψή μου στο Βατικανό συνέπεσε με την ομιλία του Πάπα της Ρώμης, εικόνα που είχα μόνο από την τηλεόρασή μου. Πράγματι το πλήθος που είναι στην πλατεία του Αγίου Πέτρου στοιβαγμένο κρέμεται από κάθε λέξη του. Δε καταλάβαινα τι έλεγε, αλλά σίγουρα έβλεπα την πίστη και την αφοσίωση αυτών των ανθρώπων.

ΥΓ Η ΠΑΣΑ ΠΟΥ ΚΑΝΕΙ Ο ΤΕΟΝΤΟΣΙΤΣ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΗΜΙΧΡΟΝΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΑΛΥΤΕΡΕΣ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΔΕΙ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΜΟΥ 

Κωνσταντίνος Μελάγιες
http://www.gavros.gr

Posted in: Basket