Σάββατο, Ιουνίου 11, 2011
ΕΡΥΘΡΟΛΕΥΚΑ ΝΕΑ
Καλημέρα, ΓΑΥΡΟΙ. Το πρώτο καλοκαιρινό δώρο είναι ο Φράνκο Κοστάντσο, ένας τερματοφύλακας ο οποίος είναι ακριβώς όπως είχε περιγραφεί αυτός που θέλαμε να φορέσει τα γάντια του Ολύμπιου Νικοπολίδη και να γίνει ο βασικός πορτιέρο. Και όταν λέμε βασικός πορτιέρο στον Ολυμπιακό, προφανώς δεν εννοούμε περίπτωση Πάρντο. Δηλαδή τερματοφύλακα που ακόμα και όταν η μπάλα πηγαίνει σιγά προς το τέρμα σου, δωρίζεις την προσευχή ή κλείνεις με δύναμη τα μάτια σου διότι υποπτεύεσαι ποια μπορεί να είναι η συνέχεια.
Δεν θα σας πω αν ο Κοστάντσο είναι καλός τερματοφύλακας, σίγουρα για να καταφέρει να είναι αρχηγός και βασικός σε μία ομάδα που έπαιζε στο Champions League, είναι ένας σημαντικός τερματοφύλακας. Επίσης κανείς δεν μπορεί να σας πει από τώρα αν ο Κοστάντσο θα πάει καλά στον Ολυμπιακό την τριετία με την οποία συνδέθηκε επαγγελματικά με την ομάδα μας και αν θα δικαιώσει αυτούς που επέλεξαν τον Αργεντινό. Αυτό που μπορώ να σας πω είναι αυτό που μου μετέφερε ένας καλός φίλος, ο οποίος ζει στην Ελβετία και παρακολουθούσε τα παιχνίδια της Βασιλείας, την οποία, μάλιστα, λόγω χρωμάτων, ανέφερε ως Πανιώνιο. Καμία σχέση βέβαια, στις αναλογίες και τη δυναμικότητα. Η Βασιλεία μαζί με τη Ζυρίχη τα τελευταία χρόνια έχουν ξεπεράσει στο ελβετικό πρωτάθλημα τους πάλαι ποτέ πανίσχυρους Γκρασχόπερς και είναι μάλλον, ειδικά η πρώην ομάδα του Κοστάντσο, η πιο σημαντική δύναμη του ελβετικού ποδοσφαίρου. Και αν κάποτε το ελβετικό ποδόσφαιρο ήταν ένα ανέκδοτο, τώρα πια κανείς δεν αστειεύεται με τους Ελβετούς (ειδικά με την εθνική τους ομάδα) και αν δεν με πιστεύετε, ρωτήστε τους Αγγλους.
Πάμε, όμως, σε αυτά που μου είπε ο φίλος μου. Σας τονίζω ότι είναι απλώς ένας φίλος του ποδοσφαίρου και δεν είναι ειδικός για να κρίνει έναν τερματοφύλακα. Σας μεταφέρω απλώς κάποιες εντυπώσεις του, μιας και έχει γίνει εξ ανάγκης φίλαθλος της Βασιλείας, άρα έχει πολύ συχνή επαφή με τον Φράνκο Κοστάντσο. Αυτό, λοιπόν, που χαρακτηρίζει τον τερματοφύλακα του Ολυμπιακού είναι, όπως μου καταμαρτυρούν, ότι είναι μία πολύ ευαίσθητη προσωπικότητα στο γήπεδο. Συμμετέχει στο παιχνίδι, δεν αφήνει την άμυνα χωρίς καθοδήγηση και είναι εξαιρετικός όταν βρίσκεται στη γραμμή του τέρματός του. Εχει ένα θεματάκι με τις εξόδους, αλλά αν μπορούσαμε να πάρουμε τον Κασίγιας, τώρα μάλλον δεν θα συζητούσαμε για τον Κοστάντσο.
Η αίσθηση, πάντως, που έχουν όλοι είναι ότι πρόκειται για έναν πολύ καλό τερματοφύλακα, μία εντύπωση που μοιράζομαι και εγώ μαζί τους. Το στήσιμο του παιχνιδιού την επόμενη σεζόν ξεκίνησε από τον «άσο», μία θέση που για τον Ολυμπιακό ήταν πάντα θέση που θυμίζει μεγάλες μορφές του παρελθόντος. Δεν είναι τυχαίο ότι μερικοί από τους κορυφαίους Ελληνες τερματοφύλακες, οι περισσότεροι μάλλον, τίμησαν τη φανέλα του Ολυμπιακού και τιμήθηκαν από αυτή. Στην κορυφαία αλυσίδα Γραμματικόπουλου - Θεοδωρίδη - Κελεσίδη - Σαργκάνη - Ελευθερόπουλου - Νικοπολίδη είναι δύσκολο να πλησιάσει οποιοσδήποτε. Εύχομαι, από τα βάθη της καρδιάς μου, αυτά τα τρία χρόνια (γιατί όχι και ακόμα περισσότερα) να είναι αρκετά για να χτίσει ο Κοστάντσο έναν μύθο που θα του δίνει το δικαίωμα να προστεθεί σαν νέος κρίκος της αλυσίδας.
ΥΓ.: Το πιο σημαντικό στην υπόθεση είναι ότι έχει πολύ καλή εντύπωση για τον τερματοφύλακα ο Αλέκος Ράντος. Ο Ράντος, που οι ατυχίες και οι τραυματισμοί δεν τον άφησαν να κάνει την καριέρα που η μοίρα του είχε ορίσει, εξελίχθηκε σε έναν εξαιρετικό προπονητή τερματοφυλάκων και δάσκαλο της θέσης. Σας έχω πει πολλές φορές ότι η θέση του τερματοφύλακα είναι ένα διαφορετικό παιχνίδι, ένα παιχνίδι που δεν το καταλαβαίνουν πολλές φορές ούτε οι ποδοσφαιριστές, αυτοί που βρίσκονται μπροστά από τα δοκάρια, αυτοί που βρίσκονται μακριά από το πλεκτό. Αυτήν την παράξενη θέση, λοιπόν, τη μοναχική, ο Ράντος την ξέρει καλά. Προσωπικά, μου αρκεί η υπογραφή του στην επιλογή. Μην ξεχνάτε ότι ο Αντώνης Νικοπολίδης έφθασε να παίζει ποδόσφαιρο μέχρι τα 40 του χρόνια, γιατί έκανε πολύ καλή προπόνηση και πάντα αναγνωρίζει ένα μεγάλο κομμάτι αυτής της επιτυχίας του, το ότι δηλαδή ήταν σε πολύ καλή κατάσταση όλα αυτά τα χρόνια, στον Αλέκο Ράντο. Και όταν μιλάει ο Νικοπολίδης για τη θέση του τερματοφύλακα, απλώς ακούμε.
ΥΓ.2: Πριν από τρεις μέρες είχαμε πουλήσει 9.000 εισιτήρια διαρκείας, πριν από δύο μέρες 10.000 και χθες 11.000. Σύμφωνα, μάλιστα, με τα όσα διέρρεαν από τη διαχείριση εισιτηρίων, έχει ανανεώσει το 75% των παλαιών κατόχων. Πρώτα απ’ όλα, αν αυτοί οι αριθμοί είναι πραγματικοί (που δεν έχω κανένα λόγο να αμφιβάλλω), τότε μάλλον τα 18.000 διαρκείας που είχαμε βάλει ως στόχο, είναι πολύ κοντά. Αν πάλι είναι απλώς αισιόδοξα σενάρια, τότε πρέπει να προσέχουν οι άνθρωποι της ομάδας, για να μην εκτεθούν με τον τελικό αριθμό των εισιτηρίων διαρκείας. Εννοείται ότι η επιθυμία μας είναι να μη μείνει εισιτήριο ούτε για δείγμα. Φθάνει να πούμε ότι οι παλαιοί κάτοχοι ανανέωσαν σε ποσοστό 75%, τη στιγμή που όλα τα προηγούμενα χρόνια το ποσοστό δεν ξεπέρασε ποτέ το 65%. Και να σκεφτεί κανείς ότι μόλις κάναμε την πρώτη μας μεταγραφή.
Δεν θα σας πω αν ο Κοστάντσο είναι καλός τερματοφύλακας, σίγουρα για να καταφέρει να είναι αρχηγός και βασικός σε μία ομάδα που έπαιζε στο Champions League, είναι ένας σημαντικός τερματοφύλακας. Επίσης κανείς δεν μπορεί να σας πει από τώρα αν ο Κοστάντσο θα πάει καλά στον Ολυμπιακό την τριετία με την οποία συνδέθηκε επαγγελματικά με την ομάδα μας και αν θα δικαιώσει αυτούς που επέλεξαν τον Αργεντινό. Αυτό που μπορώ να σας πω είναι αυτό που μου μετέφερε ένας καλός φίλος, ο οποίος ζει στην Ελβετία και παρακολουθούσε τα παιχνίδια της Βασιλείας, την οποία, μάλιστα, λόγω χρωμάτων, ανέφερε ως Πανιώνιο. Καμία σχέση βέβαια, στις αναλογίες και τη δυναμικότητα. Η Βασιλεία μαζί με τη Ζυρίχη τα τελευταία χρόνια έχουν ξεπεράσει στο ελβετικό πρωτάθλημα τους πάλαι ποτέ πανίσχυρους Γκρασχόπερς και είναι μάλλον, ειδικά η πρώην ομάδα του Κοστάντσο, η πιο σημαντική δύναμη του ελβετικού ποδοσφαίρου. Και αν κάποτε το ελβετικό ποδόσφαιρο ήταν ένα ανέκδοτο, τώρα πια κανείς δεν αστειεύεται με τους Ελβετούς (ειδικά με την εθνική τους ομάδα) και αν δεν με πιστεύετε, ρωτήστε τους Αγγλους.
Πάμε, όμως, σε αυτά που μου είπε ο φίλος μου. Σας τονίζω ότι είναι απλώς ένας φίλος του ποδοσφαίρου και δεν είναι ειδικός για να κρίνει έναν τερματοφύλακα. Σας μεταφέρω απλώς κάποιες εντυπώσεις του, μιας και έχει γίνει εξ ανάγκης φίλαθλος της Βασιλείας, άρα έχει πολύ συχνή επαφή με τον Φράνκο Κοστάντσο. Αυτό, λοιπόν, που χαρακτηρίζει τον τερματοφύλακα του Ολυμπιακού είναι, όπως μου καταμαρτυρούν, ότι είναι μία πολύ ευαίσθητη προσωπικότητα στο γήπεδο. Συμμετέχει στο παιχνίδι, δεν αφήνει την άμυνα χωρίς καθοδήγηση και είναι εξαιρετικός όταν βρίσκεται στη γραμμή του τέρματός του. Εχει ένα θεματάκι με τις εξόδους, αλλά αν μπορούσαμε να πάρουμε τον Κασίγιας, τώρα μάλλον δεν θα συζητούσαμε για τον Κοστάντσο.
Η αίσθηση, πάντως, που έχουν όλοι είναι ότι πρόκειται για έναν πολύ καλό τερματοφύλακα, μία εντύπωση που μοιράζομαι και εγώ μαζί τους. Το στήσιμο του παιχνιδιού την επόμενη σεζόν ξεκίνησε από τον «άσο», μία θέση που για τον Ολυμπιακό ήταν πάντα θέση που θυμίζει μεγάλες μορφές του παρελθόντος. Δεν είναι τυχαίο ότι μερικοί από τους κορυφαίους Ελληνες τερματοφύλακες, οι περισσότεροι μάλλον, τίμησαν τη φανέλα του Ολυμπιακού και τιμήθηκαν από αυτή. Στην κορυφαία αλυσίδα Γραμματικόπουλου - Θεοδωρίδη - Κελεσίδη - Σαργκάνη - Ελευθερόπουλου - Νικοπολίδη είναι δύσκολο να πλησιάσει οποιοσδήποτε. Εύχομαι, από τα βάθη της καρδιάς μου, αυτά τα τρία χρόνια (γιατί όχι και ακόμα περισσότερα) να είναι αρκετά για να χτίσει ο Κοστάντσο έναν μύθο που θα του δίνει το δικαίωμα να προστεθεί σαν νέος κρίκος της αλυσίδας.
ΥΓ.: Το πιο σημαντικό στην υπόθεση είναι ότι έχει πολύ καλή εντύπωση για τον τερματοφύλακα ο Αλέκος Ράντος. Ο Ράντος, που οι ατυχίες και οι τραυματισμοί δεν τον άφησαν να κάνει την καριέρα που η μοίρα του είχε ορίσει, εξελίχθηκε σε έναν εξαιρετικό προπονητή τερματοφυλάκων και δάσκαλο της θέσης. Σας έχω πει πολλές φορές ότι η θέση του τερματοφύλακα είναι ένα διαφορετικό παιχνίδι, ένα παιχνίδι που δεν το καταλαβαίνουν πολλές φορές ούτε οι ποδοσφαιριστές, αυτοί που βρίσκονται μπροστά από τα δοκάρια, αυτοί που βρίσκονται μακριά από το πλεκτό. Αυτήν την παράξενη θέση, λοιπόν, τη μοναχική, ο Ράντος την ξέρει καλά. Προσωπικά, μου αρκεί η υπογραφή του στην επιλογή. Μην ξεχνάτε ότι ο Αντώνης Νικοπολίδης έφθασε να παίζει ποδόσφαιρο μέχρι τα 40 του χρόνια, γιατί έκανε πολύ καλή προπόνηση και πάντα αναγνωρίζει ένα μεγάλο κομμάτι αυτής της επιτυχίας του, το ότι δηλαδή ήταν σε πολύ καλή κατάσταση όλα αυτά τα χρόνια, στον Αλέκο Ράντο. Και όταν μιλάει ο Νικοπολίδης για τη θέση του τερματοφύλακα, απλώς ακούμε.
ΥΓ.2: Πριν από τρεις μέρες είχαμε πουλήσει 9.000 εισιτήρια διαρκείας, πριν από δύο μέρες 10.000 και χθες 11.000. Σύμφωνα, μάλιστα, με τα όσα διέρρεαν από τη διαχείριση εισιτηρίων, έχει ανανεώσει το 75% των παλαιών κατόχων. Πρώτα απ’ όλα, αν αυτοί οι αριθμοί είναι πραγματικοί (που δεν έχω κανένα λόγο να αμφιβάλλω), τότε μάλλον τα 18.000 διαρκείας που είχαμε βάλει ως στόχο, είναι πολύ κοντά. Αν πάλι είναι απλώς αισιόδοξα σενάρια, τότε πρέπει να προσέχουν οι άνθρωποι της ομάδας, για να μην εκτεθούν με τον τελικό αριθμό των εισιτηρίων διαρκείας. Εννοείται ότι η επιθυμία μας είναι να μη μείνει εισιτήριο ούτε για δείγμα. Φθάνει να πούμε ότι οι παλαιοί κάτοχοι ανανέωσαν σε ποσοστό 75%, τη στιγμή που όλα τα προηγούμενα χρόνια το ποσοστό δεν ξεπέρασε ποτέ το 65%. Και να σκεφτεί κανείς ότι μόλις κάναμε την πρώτη μας μεταγραφή.
Κώστας Καραπαπάς
http://www.gavros.gr
Posted in: Απόψεις
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου