Τρίτη, Οκτωβρίου 04, 2011
ΕΡΥΘΡΟΛΕΥΚΑ ΝΕΑ
Αντιφατικός ήταν ο Ολυμπιακός στα πρώτα του φιλικά επί τουρκικού εδάφους. Απολύτως φυσιολογικό για μια ομάδα καινούργια σε πρόσωπα, χαμηλής εμπειρίας και νεανικού μέσου όρου. Στην ουσία, είδαμε τα δύο άκρα του Ολυμπιακού. Το καλύτερο πρόσωπο του με τη Φενερμπαχτσέ και το χειρότερο του με την Εφές. Ποια είναι η αλήθεια; Δύσκολο να το γράψει κάποιος με ένα τόσο μικρό δείγμα γραφής.
Το κάπου στη μέση δεν ταιριάζει στην προκειμένη περίπτωση και η αίσθηση που έχω είναι (παρότι αυτά τα πράγματα δεν μπαίνουν σε ζυγαριά, ούτε είναι μετρήσιμα) ότι ο Ολυμπιακός έχει τις προδιαγραφές να είναι πολύ καλύτερος από αυτό που περιμένει ο μέσος οπαδός του ή ο μέσος φίλαθλος του μπάσκετ.
Ο Ιβκοβιτς έχει συγκεντρώσει αρκετούς παίκτες που αποτελούν ένα παράξενο μείγμα, ικανό πάντως να παίξει καλό μπάσκετ. Είναι φανερό ότι ο φετινός Ολυμπιακός θα προσπαθήσει να εκμεταλλευτεί τα φρέσκα πόδια των περισσότερων παικτών του και να πιέσει στην άμυνα, δημιουργώντας από εκεί τις προϋποθέσεις για κάθε μεγάλη νίκη και υπέρβαση. Σε κάθε περίπτωση, τα πρώτα δείγματα γραφής δεν είναι τίποτε παραπάνω από δύο δυνατά φιλικά παιχνίδια και αυτά τα ματς αφορούν περισσότερο τους προπονητές από ότι τους δημοσιογράφους ή τους φιλάθλους. Όπως έλεγε κάποτε ο Στιβ Γιατζόγλου ’’όταν κερδίζεις σε ένα φιλικό παιχνίδι είναι σα να κάνεις σεξ με την αδελφή σου’’ ή όπως το έθετε διαφορετικά την εποχή που δούλευε στην Ευρώπη ο Μάικ Ντ’ Αντόνι. ’’Σε κάθε παιχνίδι που κερδίζει η ομάδα μου στο διάστημα της προετοιμασίας χάνω τον ύπνο μου. Αισθάνομαι ότι κάτι δεν πάει καλά’’…
Κάνοντας μια μικρή αποτίμηση ανά θέση… Νομίζω ότι ο Λούκας όχι μόνο θα είναι ο βασικός πλέι μέικερ του Ολυμπιακού αλλά θα αποτελέσει και την καλύτερη φτηνή επένδυση που έχει κάνει η ομάδα την τελευταία δεκαετία. Επιβεβαιώνει όσα ξέραμε για αυτόν πριν έρθει στη χώρα μας. Γρήγορος, παίζει καλή άμυνα, έχει πολλές επιθετικές επιλογές και με σουτ και με drive, με κάθε παιχνίδι θα κερδίζει σε εμπειρία και παραστάσεις. Υπό κανονικές συνθήκες και αν δεν είχε μεσολαβήσει ένας τραυματισμός που σε συνδυασμό με το κοντό κορμί του φόβισαν τις ομάδες του ΝΒΑ θα ήταν τώρα κάπου στην Αμερική περιμένοντας τη λήξη του λοκ άουτ για να παίξει εκεί. Ο Ιβκοβιτς πρέπει να βρει λύσεις για το χρόνο που ο Λούκας δεν θα παίζει από τους νεαρούς στη θέση 1. Εδώ θα μετρήσει η διάθεση για δουλειά και η πρόοδος του Σλούκα και του Μάντζαρη. Ο πρώτος μοιάζει να είναι πιο έτοιμος αυτή τη στιγμή αλλά σε βάθος χρόνου νομίζω ότι αυτή την ’’εσωτερική μάχη’’ θα την κερδίσει ο Μάντζαρης.
Φυσικά, ο Σπανούλης μπορεί να αποτελέσει μια λύση στη θέση 1 για λίγο ή πολύ χρόνο αλλά νομίζω ότι στον φετινό Ολυμπιακό είναι σοφό να παίξει στη θέση 2 και να έχει λιγότερη ώρα τη μπάλα στα χέρια του. Ο Σπανούλης είναι το απόλυτο βαρόμετρο της φετινής ομάδας, ο ηγέτης της και δεν χρειάζεται να καταναλωθεί σε πολλές δουλειές που θα τον επιβαρύνουν σε συνδυασμό με τις προσαρμοσμένες πάνω του αντίπαλες άμυνες. Στο ’’2’’ θα τον συμπληρώνει ο Λιθουανός Γκετσεβίτσιους. Θα προσφέρει στον Ολυμπιακό το σταθερό μακρινό σουτ αυτό δηλαδή που ο Ιβκοβιτς προσδοκούσε να πάρει από τον Κέσελ και δεν το βρήκε ποτέ!
Ο Κέσελ επιστρέφει αλλά έχει χάσει πολύ έδαφος στη θέση 3. Η καλή άμυνα, η ενέργεια και η διάθεση του Παπανικολάου θα αποδώσουν καρπούς φέτος αφού ο νεαρός είναι πια πιο έμπειρος και έχει προσθέσει αγώνες στα πόδια του. Ο Πελεκάνος προσφέρει πάνω κάτω τα ίδια συν την εμπειρία και ο Κέσελ αν δεν θυμηθεί τον σουτέρ-δηλητήριο της εθνικής Σερβίας θα πετύχει να παραμείνει το μεγαλύτερο σύγχρονο μυστήριο του ελληνικού μπάσκετ: Πως κατορθώνει και μεταμορφώνεται από καλοκαίρι σε χειμώνα και αντίστροφα! Και μάλιστα με τον ίδιο προπονητή…
Στους ψηλούς η προσθήκη του Πέρο Άντιτς συμπλήρωσε το παζλ. Η αλήθεια είναι ότι στο ματς με την Φενερμπαχτσέ με εντυπωσίασε ο Χάινς, όχι τόσο με τις επιδόσεις του αλλά με τη δύναμή του. Ίσως για πρώτη φορά ο Ολυμπιακός να έχει τον ψηλό που θα σπρώξει τον Μπατίστ και αντίστοιχα δεν θα κάνει βήμα πίσω στην άμυνα! Μιλάμε για φοβερή δύναμη και τεράστιο κορμί που τον κάνει να φαίνεται πολύ ψηλότερος από το 1μ.98 (ή μήπως 1μ.96) που είναι. Χώρια που πολλές φορές κατεβάζει τη μπάλα στον αιφνιδιασμό χωρίς λάθη και με σωστό τρόπο που θυμίζει περισσότερο γκαρντ παρά ψηλό. Ο Παπαδόπουλος, συγκριτικά ήταν ο καλύτερος ψηλός του Ολυμπιακού στα δύο φιλικά αλλά το μεγάλο ερωτηματικό παραμένει. Τι θα συμβεί όταν οι αντίπαλες ομάδες θα κτυπήσουν με τα πικ εν ρολ τους τα αργά πόδια του; Θεωρητικά στη θέση του πάουερ φόργουορντ υπολογίζεται και ο Πρίντεζης που μπορεί να δώσει βοήθειες. Ο Ιβκοβιτς τον έβαλε πάντως αρκετή ώρα και στη θέση 3.
Όλα αυτά βέβαια μπορεί ανά πάσα στιγμή να ανατραπούν ή να τεθούν υπό αίρεση καθώς η συγκεκριμένη ομάδα είναι όχι μόνο ένα πείραμα σε εξέλιξη, που χρειάζεται χρόνο και υπομονή αλλά κυρίως ένα εντελώς απρόβλεπτο σύνολο. Στα θετικά ,μη αγωνιστικά ζητήματα του φετινού Ολυμπιακού ότι τα αποδυτήρια του θα είναι ’’καθαρά’’ και ελεγχόμενα. Χωρίς τα θέματα που είχε να αντιμετωπίσει πέρσι ο Ντούντα ή παλαιότερα ο Γιαννάκης.
Το κάπου στη μέση δεν ταιριάζει στην προκειμένη περίπτωση και η αίσθηση που έχω είναι (παρότι αυτά τα πράγματα δεν μπαίνουν σε ζυγαριά, ούτε είναι μετρήσιμα) ότι ο Ολυμπιακός έχει τις προδιαγραφές να είναι πολύ καλύτερος από αυτό που περιμένει ο μέσος οπαδός του ή ο μέσος φίλαθλος του μπάσκετ.
Ο Ιβκοβιτς έχει συγκεντρώσει αρκετούς παίκτες που αποτελούν ένα παράξενο μείγμα, ικανό πάντως να παίξει καλό μπάσκετ. Είναι φανερό ότι ο φετινός Ολυμπιακός θα προσπαθήσει να εκμεταλλευτεί τα φρέσκα πόδια των περισσότερων παικτών του και να πιέσει στην άμυνα, δημιουργώντας από εκεί τις προϋποθέσεις για κάθε μεγάλη νίκη και υπέρβαση. Σε κάθε περίπτωση, τα πρώτα δείγματα γραφής δεν είναι τίποτε παραπάνω από δύο δυνατά φιλικά παιχνίδια και αυτά τα ματς αφορούν περισσότερο τους προπονητές από ότι τους δημοσιογράφους ή τους φιλάθλους. Όπως έλεγε κάποτε ο Στιβ Γιατζόγλου ’’όταν κερδίζεις σε ένα φιλικό παιχνίδι είναι σα να κάνεις σεξ με την αδελφή σου’’ ή όπως το έθετε διαφορετικά την εποχή που δούλευε στην Ευρώπη ο Μάικ Ντ’ Αντόνι. ’’Σε κάθε παιχνίδι που κερδίζει η ομάδα μου στο διάστημα της προετοιμασίας χάνω τον ύπνο μου. Αισθάνομαι ότι κάτι δεν πάει καλά’’…
Κάνοντας μια μικρή αποτίμηση ανά θέση… Νομίζω ότι ο Λούκας όχι μόνο θα είναι ο βασικός πλέι μέικερ του Ολυμπιακού αλλά θα αποτελέσει και την καλύτερη φτηνή επένδυση που έχει κάνει η ομάδα την τελευταία δεκαετία. Επιβεβαιώνει όσα ξέραμε για αυτόν πριν έρθει στη χώρα μας. Γρήγορος, παίζει καλή άμυνα, έχει πολλές επιθετικές επιλογές και με σουτ και με drive, με κάθε παιχνίδι θα κερδίζει σε εμπειρία και παραστάσεις. Υπό κανονικές συνθήκες και αν δεν είχε μεσολαβήσει ένας τραυματισμός που σε συνδυασμό με το κοντό κορμί του φόβισαν τις ομάδες του ΝΒΑ θα ήταν τώρα κάπου στην Αμερική περιμένοντας τη λήξη του λοκ άουτ για να παίξει εκεί. Ο Ιβκοβιτς πρέπει να βρει λύσεις για το χρόνο που ο Λούκας δεν θα παίζει από τους νεαρούς στη θέση 1. Εδώ θα μετρήσει η διάθεση για δουλειά και η πρόοδος του Σλούκα και του Μάντζαρη. Ο πρώτος μοιάζει να είναι πιο έτοιμος αυτή τη στιγμή αλλά σε βάθος χρόνου νομίζω ότι αυτή την ’’εσωτερική μάχη’’ θα την κερδίσει ο Μάντζαρης.
Φυσικά, ο Σπανούλης μπορεί να αποτελέσει μια λύση στη θέση 1 για λίγο ή πολύ χρόνο αλλά νομίζω ότι στον φετινό Ολυμπιακό είναι σοφό να παίξει στη θέση 2 και να έχει λιγότερη ώρα τη μπάλα στα χέρια του. Ο Σπανούλης είναι το απόλυτο βαρόμετρο της φετινής ομάδας, ο ηγέτης της και δεν χρειάζεται να καταναλωθεί σε πολλές δουλειές που θα τον επιβαρύνουν σε συνδυασμό με τις προσαρμοσμένες πάνω του αντίπαλες άμυνες. Στο ’’2’’ θα τον συμπληρώνει ο Λιθουανός Γκετσεβίτσιους. Θα προσφέρει στον Ολυμπιακό το σταθερό μακρινό σουτ αυτό δηλαδή που ο Ιβκοβιτς προσδοκούσε να πάρει από τον Κέσελ και δεν το βρήκε ποτέ!
Ο Κέσελ επιστρέφει αλλά έχει χάσει πολύ έδαφος στη θέση 3. Η καλή άμυνα, η ενέργεια και η διάθεση του Παπανικολάου θα αποδώσουν καρπούς φέτος αφού ο νεαρός είναι πια πιο έμπειρος και έχει προσθέσει αγώνες στα πόδια του. Ο Πελεκάνος προσφέρει πάνω κάτω τα ίδια συν την εμπειρία και ο Κέσελ αν δεν θυμηθεί τον σουτέρ-δηλητήριο της εθνικής Σερβίας θα πετύχει να παραμείνει το μεγαλύτερο σύγχρονο μυστήριο του ελληνικού μπάσκετ: Πως κατορθώνει και μεταμορφώνεται από καλοκαίρι σε χειμώνα και αντίστροφα! Και μάλιστα με τον ίδιο προπονητή…
Στους ψηλούς η προσθήκη του Πέρο Άντιτς συμπλήρωσε το παζλ. Η αλήθεια είναι ότι στο ματς με την Φενερμπαχτσέ με εντυπωσίασε ο Χάινς, όχι τόσο με τις επιδόσεις του αλλά με τη δύναμή του. Ίσως για πρώτη φορά ο Ολυμπιακός να έχει τον ψηλό που θα σπρώξει τον Μπατίστ και αντίστοιχα δεν θα κάνει βήμα πίσω στην άμυνα! Μιλάμε για φοβερή δύναμη και τεράστιο κορμί που τον κάνει να φαίνεται πολύ ψηλότερος από το 1μ.98 (ή μήπως 1μ.96) που είναι. Χώρια που πολλές φορές κατεβάζει τη μπάλα στον αιφνιδιασμό χωρίς λάθη και με σωστό τρόπο που θυμίζει περισσότερο γκαρντ παρά ψηλό. Ο Παπαδόπουλος, συγκριτικά ήταν ο καλύτερος ψηλός του Ολυμπιακού στα δύο φιλικά αλλά το μεγάλο ερωτηματικό παραμένει. Τι θα συμβεί όταν οι αντίπαλες ομάδες θα κτυπήσουν με τα πικ εν ρολ τους τα αργά πόδια του; Θεωρητικά στη θέση του πάουερ φόργουορντ υπολογίζεται και ο Πρίντεζης που μπορεί να δώσει βοήθειες. Ο Ιβκοβιτς τον έβαλε πάντως αρκετή ώρα και στη θέση 3.
Όλα αυτά βέβαια μπορεί ανά πάσα στιγμή να ανατραπούν ή να τεθούν υπό αίρεση καθώς η συγκεκριμένη ομάδα είναι όχι μόνο ένα πείραμα σε εξέλιξη, που χρειάζεται χρόνο και υπομονή αλλά κυρίως ένα εντελώς απρόβλεπτο σύνολο. Στα θετικά ,μη αγωνιστικά ζητήματα του φετινού Ολυμπιακού ότι τα αποδυτήρια του θα είναι ’’καθαρά’’ και ελεγχόμενα. Χωρίς τα θέματα που είχε να αντιμετωπίσει πέρσι ο Ντούντα ή παλαιότερα ο Γιαννάκης.
Δημήτρης Καρύδας
Posted in: Basket
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου