Η υπόθεση του Κέβιν Μιραλάς πρέπει να αποτελέσει ένα μεγάλο μάθημα για τον Ολυμπιακό. Ενα μάθημα που αφορά στο μεγαλύτερο «αναγκαίο κακό» των ημερών μας: τους μάνατζερ. Ο Βέλγος δεν έκρυψε ποτέ ότι θέλει να μείνει στον Ολυμπιακό. Εδώ περνάει καλά, αμείβεται καλά, είναι «βασιλιάς», αποθεώνεται όπου βρεθεί κι όπου σταθεί, παίρνει πρωταθλήματα, θα παίξει Τσάμπιονς Λιγκ, παίρνει πολλά λεφτά... Γενικώς, είναι στην κατάλληλη ομάδα για την ικανοποίηση του αγωνιστικού (και όχι μόνο) «εγώ» του. Και δεν το λέμε εμείς, αλλά ο ίδιος...
Και όμως, ο ατζέντης του, ο περιβόητος, πλέον, Κριστόφ Ενροτό, αποφάσισε να τα κάνει... μπάλα. Γνωρίζοντας εκ των προτέρων ότι «ελέγχει» απόλυτα τον Μιραλάς. Φανερά «στραβωμένος» από τον τρόπο που τον «μεταχειρίστηκε» ο Ολυμπιακός τον Σεπτέμβριο και χωρίς καμία διάθεση να κάνει πίσω βήματα, αποφάσισε ότι θα έπαιρνε όσα είχε στο μυαλό του, παρακάμπτοντας την επιθυμία ή τα «θέλω» του παίκτη και δημιουργώντας συνεχώς «εμπόδια» στις διαπραγματεύσεις για το νέο συμβόλαιο.
Για όσους δεν το γνωρίζουν, ο Κριστόφ Ενροτό, μαζί με τον πατέρα του, Ροζέρ (σ.σ.: πρώην διεθνής Βέλγος ποδοσφαιριστής) διαθέτουν στο πελατολόγιό τους ορισμένα από τα μεγαλύτερα νέα ταλέντα του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου. Ο Ρομέλου Λουκάκου, το 18χρονος «νέος Ντρογκμπά», που ήδη έχει 29 γκολ (!) με τη φανέλα της Αντερλεχτ, είναι το μεγαλύτερο εξ αυτών. Αλλά όχι το μοναδικό...
Οταν, λοιπόν, ένας ατζέντης με «πρόσωπο» στην Ευρώπη «στραβώνει», κάνει ό,τι μπορεί για να κάνει δύσκολη τη ζωή αυτού που ευθύνεται για το «στράβωμα». Αυτό συνέβη, εν πολλοίς και με τον Ενροτό. Και αυτό θα συμβεί και στο μέλλον, εάν ο Ολυμπιακός δεν είναι προσεκτικός στις επαφές-συζητήσεις με τέτοιου «είδους» εκπροσώπους. Οταν ένας μάνατζερ με «άκρες» έχει καλές σχέσεις με μία ομάδα, μπορεί να τη διευκολύνει σε πολύ μεγάλο βαθμό, ακόμη και για υποθέσεις που φαντάζουν «ανέφικτες». Σε αντίθετη περίπτωση, μπορεί να ορθώσει αξεπέραστα εμπόδια...
Η πρόσληψη του Εντουάρντο Μαθία, όσο και αν έχει ακολουθηθεί ακόμη και από πικρόχολα σχόλια, είναι πιθανό να δώσει άλλη δυναμική στον Ολυμπιακό. Ο Ισπανός τεχνικός διευθυντής ξέρει τους κανόνες του παγκοσμίου ποδοσφαίρου. Ολες οι ομάδες του κόσμου έχουν αποδεχθεί τους μάνατζερ ως αναγκαίο κακό (ή καλό, αναλόγως την περίπτωση) και ΣΥΝΕΡΓΑΖΟΝΤΑΙ μαζί τους. Μάλιστα, στα περισσότερα μεγάλα πρωταθλήματα οι διοικήσεις δεν μιλούν απευθείας με τους παίκτες, αλλά ΜΟΝΟ με τους εκπροσώπους τους!
Οπως έχει αποδειχθεί ιστορικά, οι διαπραγματεύσεις στο ποδόσφαιρο δεν έχουν καμία σχέση με άλλους τομείς. Δεν είναι αγοραπωλησία που τη μαθαίνεις στα πανεπιστήμια, στα βιβλία ή σε κάποια σχολή... Είναι πολύ πιο περίπλοκη ιστορία και χρειάζεται συγκεκριμένες ικανότητες και γνώσεις. Για αυτό και -παγκοσμίως- οι τεχνοκράτες που γνωρίζουν ποδόσφαιρο είναι πολύ λίγοι και πληρώνονται πάρα πολύ ακριβά...
Το θετικό με τον Ολυμπιακό είναι ότι μόλις σε ένα χρόνο «διακυβέρνησης» ο Βαγγέλης Μαρινάκης δείχνει να έχει «πιάσει» το νόημα. Είδε ότι δεν αντέχει τις «περιέργειες» και τα «τερτίπια» των μάνατζερ και για να μην τους... πετάει από το γραφείο του, έφερε έναν άνθρωπο, του οποίου αυτή είναι η δουλειά, αυτό ξέρει να κάνει από... πάντα: ο Μαθία έχει μιλήσει και διαπραγματευτεί με εκατοντάδες μάνατζερ στην καριέρα του σε Βαλένθια και Λίβερπουλ. Τώρα, ήρθε η ώρα να το κάνει και για τον Ολυμπιακό.
ΥΓ. Τη μοναδική υπόθεση που ο Β. Μαρινάκης ανέλαβε προσωπικά, την έφερε εις πέρας. Δις. Αρχικά φέρνοντας στην Ελλάδα τον Ερνέστο Βαλβέρδε και εν συνεχεία κρατώντας τον και για δεύτερο χρόνο στον Ολυμπιακό.
ΥΓ2. Το να έχει μία ομάδα καλές σχέσεις με έναν μεγαλομάνατζερ, δεν εγγυάται πάντοτε την επιτυχία ενός εγχειρήματος. Ο Χουάν Φιχέρ, ο ατζέντης που έχει μεταγράψει ακόμη και τον... Πελέ, είχε εξαιρετικές σχέσεις με τον Γιάννη Χρυσικόπουλο και την προηγούμενη διοίκηση του Ολυμπιακού. Αλλά σε όσες υποθέσεις ενεπλάκη, καμία δεν είχε ευτυχή κατάλληλη (π.χ. Φερναντίνιο, Μπόμπο).
ΥΓ3. Στην περίπτωση του Φερνάντο Μπελούτσι φάνηκε και πάλι πόσο μπορεί να επηρεάσει ομάδες και καταστάσεις ένας μάνατζερ του μεγέθους του Πίνι Ζάχαβι. Ο πλουσιότερος ατζέντης στον κόσμο, λοιπόν, είχε πουλήσει με 7,5 εκατ. ευρώ το 50% του Αργεντινού στους «ερυθρόλευκους» και τελικά τον πήγε στην Πόρτο, ενάμιση χρόνο μετά, με τον Ολυμπιακό να βάζει στα ταμεία του (περίπου) 5 εκατ. ευρώ!
ΥΓ4. Η λέξη «agent» αποτελεί συνώνυμο της λέξης «κέρδος». Δεν υπάρχει ατζέντης στη γη που να μην αποσκοπεί στο κέρδος, στην αύξηση του προσωπικού του λογαριασμού. Αλλοι το κάνουν με... τρόπο και έχοντας το κατάλληλο πελατολόγιο, τους σωστούς αγοραστές. Και άλλοι είναι κομπογιαννίτες, που θέλουν να σε «φάνε στεγνά» και για να το πετύχουν χρησιμοποιούν κάθε θεμιτό και αθέμιτο μέσον. Ουσιαστικά, όμως, ελάχιστες είναι οι διαφορές μεταξύ των δύο «ειδών».
ΥΓ5. Σε όλο τον κόσμο, υπάρχουν 5.885 μάνατζερ που έχουν την επίσημη άδεια της FIFA. Η χώρα με τους περισσότερους μάνατζερ είναι η Ιταλία, η οποία έχει συνολικά 721 (!) εκπροσώπους ποδοσφαιριστών και ακολουθούν η Ισπανία με 577και η Αγγλία με 443. Η Ελλάδα είναι αρκετά χαμηλά, έχοντας... μόλις 62! Φυσικά, τόσο στην Ελλάδα όσο και παγκοσμίως, ο αριθμός των διαμεσολαβητών είναι τουλάχιστον διπλάσιος, καθώς είναι πάρα πολλοί αυτοί που δεν έχουν άδεια, ούτε της FIFA ούτε της εκάστοτε ομοσπονδίας.
ΥΓ6. Ο Χόρχε Μέντες, εκπρόσωπος μεταξύ άλλων του Ζοσέ Μουρίνιο και του Κριστιάνο Ρονάλντο, ανακηρύχθηκε «Agent of the Year 2010» στην εκδήλωση «Globe Soccer Awards», που έλαβε χώρα στο Ντουμπάι τον Δεκέμβριο. Για να γίνει αντιληπτό πόσο ισχυρός και πλούσιος είναι πλέον ο Πορτογάλος «Super Agent», αξίζει να τονιστεί ότι έχει προσλάβει τον Πίτερ Κένιον, πρώην πρόεδρο και διευθύνοντα σύμβουλο των Μάνστεστερ Γιουνάιτεντ και Τσέλσι, ως υπεύθυνο «πώλησης» των διαφημιστικών δικαιωμάτων των σταρ που εκπροσωπεί, σε παγκόσμιο επίπεδο!
ΥΓ7. Από το 2004, εταιρεία «Gestifute», της οποίας μεγαλομέτοχος είναι ο Μέντες, βρίσκεται σε δικαστική διαμάχη με την εταιρεία «Formation», της οποίας μεγαλομέτοχος και πρόεδρος είναι ο Πολ Στρέτφορντ (σ.σ.: μάνατζερ του Γουέιν Ρούνεϊ). Ο Πορτογάλος φέρεται να «έσπασε» τη συμφωνία «50-50 τα κέρδη», που είχαν συνάψει το 2002 (με τη βοήθεια του... Κάρλος Φρέιτας, ναι του γνωστού), με αποτέλεσμα η «Gestifute» να πάρει όλο το «πακέτο» της Τσέλσι του Αμπράμοβιτς και φυσικά του... Μουρίνιο!
ΥΓ8. Οι παραπάνω Super Agents ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ ότι δεν έχουν καμία σχέση (ως μεγέθη) με τον Ενροτό. Αλλά έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό: σκοπός τους είναι να κινείται το χρήμα. Να έχουν κέρδος. Και μπροστά σε αυτό, δεν υπολογίζουν τίποτα...
ΝΙΚΟΣ ΚΩΤΣΗΣ
http://www.gavros.gr
Δευτέρα, Μαΐου 09, 2011
ΕΡΥΘΡΟΛΕΥΚΑ ΝΕΑ

Posted in:


0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου