Δευτέρα, Ιανουαρίου 03, 2011
Red Hunter
Όλες οι συνεντεύξεις έχουν το δικό τους ενδιαφέρον. Παίζει ρόλο το περιβάλλον, το τάιμινγκ, ο ομιλητής και η διάθεση που έχει να «εκτεθεί» απέναντι στον δημοσιογράφο και το κοινό.
Από την στιγμή που ο Ντούντα δέχτηκε να μιλήσει, ήταν σίγουρο πως η ώρα θα περάσει «νερό». Δεν είναι από αυτούς που «τρώνε το τυράκι» και ενδίδουν λέγοντας τις ατάκες που ψάχνει ο δημοσιογράφος, αλλά δεν είναι και από τους άλλους που μιλάνε, μιλάνε και τίποτα δεν λένε!
Δύο ώρες κάτσαμε παρέα και συζητήσαμε για τα πάντα. Όταν έχεις απέναντί σου μια τέτοια προσωπικότητα, είναι μονόδρομος μια προσωποκεντρική συνέντευξη. Έχει ζήσει τόσα πολλά αυτός ο άνθρωπος, είναι συνδεδεμένος με τόσες σημαντικές στιγμές στην ιστορία του ευρωπαϊκού μπάσκετ, που μοιραία έχει πολλά να πει. Κι εσύ πρέπει να προσέχεις, να είσαι έξυπνος ακροατής, να «ρουφάς» πολλά κρυμμένα νοήματα πίσω από τις λέξεις που χρησιμοποιεί με τον δικό του γοητευτικό στόμφο.
Πολλοί παίκτες έχουν ήδη κουραστεί να κάθονται προσοχή, να υπομένουν τις φωνές και τα ξεσπάσματά του, να φυλάγονται για να μην κάνουν κάτι συνειδητά ή ασυνείδητα που θα προκαλέσει τον εκνευρισμό του. Όταν θυμώνει, η οργή του κλιμακώνεται χωρίς απαραίτητα να υπάρχουν έξτρα αφορμές, τα ντεσιμπέλ της βραχνής του φωνής ανεβαίνουν και αυτή είναι η στιγμή που όλοι στον Ολυμπιακό προσπαθούν να αποφύγουν!
Ευτυχώς δεν βρέθηκα σε τέτοια θέση. Τον πέτυχα ήρεμο, ευδιάθετο, ορεξάτο να ξετυλίξει το κουβάρι της ζωής του από τα πολύ δύσκολα και φτωχά παιδικά του χρόνια στο Βελιγράδι, λίγο μετά τον Β’ παγκόσμιο πόλεμο. Πολλές ερωτήσεις, πολλές απαντήσεις και προσπαθώ να τα φιλτράρω στο μυαλό μου για να βγάλω το απόσταγμα από τα πιο σημαντικά νοήματα... Αυτά που «κρύφτηκαν» πίσω από τα λόγια του Ντούσαν Ίβκοβιτς. Όταν όμως τον κοιτάς και σε κοιτάει στα μάτια, το σήμα που εκπέμπει, το εισπράττεις!
1. Είχε αποφασίσει να μη δουλέψει ξανά σε σύλλογο και τον... ξεσήκωσε ο Ολυμπιακός! Είπε, λοιπόν, ναι στην πρόκληση της καθημερινής φθοράς, της αντιπαράθεσης με τον Παναθηναϊκό, με τον κουμπάρο του και το κατεστημένο... Οι λόγοι; Το κίνητρο τον αναζωογονεί στα 67 του χρόνια και νιώθει πως αυτός είτε κερδίσει είτε χάσει το τελευταίο του συλλογικό «στοίχημα», θα παραμείνει άφθαρτος. Ίσως όχι στο μυαλό των οπαδών, αλλά σίγουρα στην περίοπτη θέση που «κρατάει» για αυτόν η ιστορία.
2. Τίποτα δεν είναι ικανό να τον κάνει να συμβιβαστεί και να μη δουλέψει με τον δικό του τρόπο. Ούτε η πίεση που υπάρχει στον Ολυμπιακό ούτε η νοοτροπία των παικτών του και του κόσμου ούτε η περιρρέουσα ατμόσφαιρα. Θα τα κάνει όλα όπως θέλει, θα είναι το απόλυτο αφεντικό, θα αναλάβει την ευθύνη της επιτυχίας ή της αποτυχίας.
3. Θέλει οι Αγγελόπουλοι να έχουν άμεση και αντικειμενική εικόνα της δουλειάς που γίνεται και του τρόπου που λειτουργεί πλέον ο Ολυμπιακός. Δεν θέλει το «σπασμένο τηλέφωνο» και τον επηρεασμό των προέδρων από οποιονδήποτε εντός ή εκτός ομάδας, από καλοθελητές, ανδρείκελα, ανθρώπους που δεν ξέρουν και προσπαθούν να δείξουν ότι ξέρουν. Ή από κάποιους άλλους που φοβούνται να πούνε όχι στους Αγγελόπουλους ή να επιδιώξουν διάλογο σε ένα θέμα όπου έχουν διαφορετική άποψη ή αντίληψη από τους ιδιοκτήτες του Ολυμπιακού.
4. Πιστεύει πολύ στην ομάδα που διαθέτει και στους παίκτες που έχει. Με αυτούς θα ζήσει και θα νικήσει, με αυτούς θα «πεθάνει» και θα χάσει. Μπορεί να γίνει ο «χειρότερος άνθρωπος του κόσμου», πραγματικά ανυπόφορος απέναντι σε έναν παίκτη. Προφανώς έχει δικούς του μηχανισμούς, διαδικασίες μέσα από τις οποίες νιώθει ότι θα βγάλει το 100% από κάποιους παίκτες του.
5. Η σχέση του με τον Ομπράντοβιτς (που του χρωστάει πάρα, πάρα πολλά) είναι στενή, εμπεριέχει πολλές κοινές εμπειρίες και βιώματα και κρατάει από τότε που τον είχε παίκτη. Δεν πρόκειται να επηρεαστεί από το μίσος των αιωνίων, κάτι που το ξεκαθάρισε στη συνέντευξη. Ούτε, όμως, ο ίδιος με αντίπαλο τον κουμπάρο του πρόκειται να επηρεαστεί στο ελάχιστο, ως προς το πώς λειτουργεί. Την ώρα του αγώνα θα θέλει να τον «φάει», να τον κερδίσει!
6. Πιστεύει ότι η αύρα του, η προσωπικότητά του, η φιλία με τον Ομπράντοβιτς μπορούν να συμβάλουν έστω και λίγο σε μια πιο ανθρώπινη ατμόσφαιρα στα φετινά ντέρμπι. Πως μπορεί να δούμε επί των ημερών του Ολυμπιακός-Παναθηναϊκός με κόσμο και των δύο ομάδων, χωρίς έκτροπα. Να με συγχωρήσει, αλλά εγώ δεν το πιστεύω. Δεν είναι στο χέρι του και οι αρμόδιοι είναι ανίκανοι να πετύχουν κάτι τέτοιο. Μπορεί και να μη θέλουν.
7. Εξεπλάγη με κάποια πράγματα που βρήκε στον Ολυμπιακό. Θεωρεί (και έχει δίκιο) ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα σε αυτή την ομάδα είναι η νοοτροπία, ο επαγγελματισμός, η ψυχολογία, η έλλειψη συγκέντρωσης. Δεν ισχύει για όλους, αλλά μαζί με τα ξερά καίγονται και τα χλωρά. Αυτό πάει να αλλάξει πρώτο. Πέφτει διάνα στο πρόβλημα, αλλά ακόμα και ο συγγενής του, ο τεράστιος επιστήμονας Νίκολα Τέσλα, δεν είμαι σίγουρος ότι θα ανακάλυπτε τρόπο να αντιστρέψει αυτή την κατάσταση... Τώρα είμαστε στο στάδιο της θεραπείας. Αν δεν βελτιωθεί ο ασθενής, θέλει «κόψιμο από τη ρίζα»!
8. Ξέρει ότι ο Ολυμπιακός έχει ελλείψεις και κενά. Έχει καταλήξει στο συμπέρασμα ότι δεν υπάρχουν λύσεις στην αγορά που μπορούν να διαφοροποιήσουν θεαματικά τα δεδομένα χωρίς να δημιουργήσουν άλλα προβλήματα και προτιμάει να μην κάνει προσθήκη. Ποντάρει στο ότι όλες οι μεγάλες ομάδες της Ευρώπης, αλλά και ο Παναθηναϊκός έχουν αδυναμίες και φιλοδοξεί εκείνος να «κρύψει» καλύτερα αυτές του Ολυμπιακού στα κρίσιμα ματς. Δύσκολη και κρίσιμη αποστολή...
9. Έχει ένα τεράστιο πλεονέκτημα συγκριτικά με τους προκατόχους του. Δεν φοβάται να αποτύχει, δεν θα συμβιβαστεί ή θα αλλοιωθεί για να κρατήσει τη δουλειά. Μα, ούτε καν πίστευε ότι θα δουλέψει πάλι σε σύλλογο! Και δεν το είχε ανάγκη, ούτε επαγγελματικά ούτε οικονομικά. Αυτό σημαίνει ότι θα πετύχει σίγουρα; Όχι βέβαια. Αν αποτύχει, όμως, θα ξέρουμε ποιος και τι θα φταίει, δεν θα ψάχνουμε ψύλλους στα άχυρα!
10. Η εμβληματική προσωπικότητά του και ο οδηγός για τη γεμάτη από κάθε άποψη καριέρα του σμιλεύτηκε μέσα από τα πολύ δύσκολα παιδικά του χρόνια. Η μάνα του είχε να μεγαλώσει πολλά παιδιά χωρίς λεφτά και σίγουρο φαγητό. Ο πατέρας του «έμπλεξε» πολιτικά και τον κυνηγούσαν. Ήθελε να παίξει μποξ για να εκτονωθεί, αλλά οι δικοί του το απαγόρευσαν!
Ήθελε να πάρει μια μπάλα για να περνάει ευχάριστα τις ώρες του, αλλά πού να τη βρει; Η μεγάλη επιτυχία της καθημερινότητάς του στα... αθώα χρόνια ήταν να υπάρχει φαγητό στο πιάτο. Και όταν ο πατέρας του έφυγε από τη ζωή έπρεπε να αντιδράσει! Αντέδρασε, μαγεύτηκε από το μπάσκετ (και τα περιστέρια με τα οποία κρατάει πλέον παγκόσμιο ρεκόρ!) και κέρδισε το μεγάλο στοίχημα της επιβίωσης, της δημιουργίας, της ζωής! Από τότε είναι ανεξάρτητος, ασυμβίβαστος, σκληρός, ο Ντούσαν Ίβκοβιτς που οι επόμενες γενιές θα τον μάθουν ως μύθο.
Ακριβώς επειδή κέρδισε το πιο δύσκολο στοίχημα πριν από 50 χρόνια, επειδή ξέρει να παλεύει, έχει πιθανότητες να πετύχει και σε αυτό που έβαλε πρόσφατα με την επιστροφή του στον Ολυμπιακό. Αν τα καταφέρει, θα χαμογελάσει περήφανα και αμέσως θα «αδειάσει» από την επιτυχία. Θα πονέσει περισσότερο από ό,τι θα χαρεί, όπως αποκάλυψε ότι του συμβαίνει ύστερα από τίτλους! Αν όχι, θα χάσει με το κεφάλι ψηλά και θα δώσει συγχαρητήρια στον αντίπαλο που τον νίκησε. Αρκεί να είναι όντως καλύτερος.
ΥΓ. Μετά τη συνέντευξη αυτή η σκηνή μού ήρθε στο μυαλό... Είμαι σίγουρος πως όταν ο Ντούντα «μιλάει» με τον εαυτό του ακριβώς έτσι σκέφτεται. Αυτή τη νοοτροπία γουστάρει να έχουν και οι παίκτες του... «Όταν θες κάτι πολύ, πήγαινε και πάρ' το... Κανένας δεν μπορεί να σου στερήσει αυτό που θέλεις... Μόνο ο ίδιος σου ο εαυτός»!
Νίκος Βαρλάς
http://www.katimagiko.gr
Από την στιγμή που ο Ντούντα δέχτηκε να μιλήσει, ήταν σίγουρο πως η ώρα θα περάσει «νερό». Δεν είναι από αυτούς που «τρώνε το τυράκι» και ενδίδουν λέγοντας τις ατάκες που ψάχνει ο δημοσιογράφος, αλλά δεν είναι και από τους άλλους που μιλάνε, μιλάνε και τίποτα δεν λένε!
Δύο ώρες κάτσαμε παρέα και συζητήσαμε για τα πάντα. Όταν έχεις απέναντί σου μια τέτοια προσωπικότητα, είναι μονόδρομος μια προσωποκεντρική συνέντευξη. Έχει ζήσει τόσα πολλά αυτός ο άνθρωπος, είναι συνδεδεμένος με τόσες σημαντικές στιγμές στην ιστορία του ευρωπαϊκού μπάσκετ, που μοιραία έχει πολλά να πει. Κι εσύ πρέπει να προσέχεις, να είσαι έξυπνος ακροατής, να «ρουφάς» πολλά κρυμμένα νοήματα πίσω από τις λέξεις που χρησιμοποιεί με τον δικό του γοητευτικό στόμφο.
Πολλοί παίκτες έχουν ήδη κουραστεί να κάθονται προσοχή, να υπομένουν τις φωνές και τα ξεσπάσματά του, να φυλάγονται για να μην κάνουν κάτι συνειδητά ή ασυνείδητα που θα προκαλέσει τον εκνευρισμό του. Όταν θυμώνει, η οργή του κλιμακώνεται χωρίς απαραίτητα να υπάρχουν έξτρα αφορμές, τα ντεσιμπέλ της βραχνής του φωνής ανεβαίνουν και αυτή είναι η στιγμή που όλοι στον Ολυμπιακό προσπαθούν να αποφύγουν!
Ευτυχώς δεν βρέθηκα σε τέτοια θέση. Τον πέτυχα ήρεμο, ευδιάθετο, ορεξάτο να ξετυλίξει το κουβάρι της ζωής του από τα πολύ δύσκολα και φτωχά παιδικά του χρόνια στο Βελιγράδι, λίγο μετά τον Β’ παγκόσμιο πόλεμο. Πολλές ερωτήσεις, πολλές απαντήσεις και προσπαθώ να τα φιλτράρω στο μυαλό μου για να βγάλω το απόσταγμα από τα πιο σημαντικά νοήματα... Αυτά που «κρύφτηκαν» πίσω από τα λόγια του Ντούσαν Ίβκοβιτς. Όταν όμως τον κοιτάς και σε κοιτάει στα μάτια, το σήμα που εκπέμπει, το εισπράττεις!
1. Είχε αποφασίσει να μη δουλέψει ξανά σε σύλλογο και τον... ξεσήκωσε ο Ολυμπιακός! Είπε, λοιπόν, ναι στην πρόκληση της καθημερινής φθοράς, της αντιπαράθεσης με τον Παναθηναϊκό, με τον κουμπάρο του και το κατεστημένο... Οι λόγοι; Το κίνητρο τον αναζωογονεί στα 67 του χρόνια και νιώθει πως αυτός είτε κερδίσει είτε χάσει το τελευταίο του συλλογικό «στοίχημα», θα παραμείνει άφθαρτος. Ίσως όχι στο μυαλό των οπαδών, αλλά σίγουρα στην περίοπτη θέση που «κρατάει» για αυτόν η ιστορία.
2. Τίποτα δεν είναι ικανό να τον κάνει να συμβιβαστεί και να μη δουλέψει με τον δικό του τρόπο. Ούτε η πίεση που υπάρχει στον Ολυμπιακό ούτε η νοοτροπία των παικτών του και του κόσμου ούτε η περιρρέουσα ατμόσφαιρα. Θα τα κάνει όλα όπως θέλει, θα είναι το απόλυτο αφεντικό, θα αναλάβει την ευθύνη της επιτυχίας ή της αποτυχίας.
3. Θέλει οι Αγγελόπουλοι να έχουν άμεση και αντικειμενική εικόνα της δουλειάς που γίνεται και του τρόπου που λειτουργεί πλέον ο Ολυμπιακός. Δεν θέλει το «σπασμένο τηλέφωνο» και τον επηρεασμό των προέδρων από οποιονδήποτε εντός ή εκτός ομάδας, από καλοθελητές, ανδρείκελα, ανθρώπους που δεν ξέρουν και προσπαθούν να δείξουν ότι ξέρουν. Ή από κάποιους άλλους που φοβούνται να πούνε όχι στους Αγγελόπουλους ή να επιδιώξουν διάλογο σε ένα θέμα όπου έχουν διαφορετική άποψη ή αντίληψη από τους ιδιοκτήτες του Ολυμπιακού.
4. Πιστεύει πολύ στην ομάδα που διαθέτει και στους παίκτες που έχει. Με αυτούς θα ζήσει και θα νικήσει, με αυτούς θα «πεθάνει» και θα χάσει. Μπορεί να γίνει ο «χειρότερος άνθρωπος του κόσμου», πραγματικά ανυπόφορος απέναντι σε έναν παίκτη. Προφανώς έχει δικούς του μηχανισμούς, διαδικασίες μέσα από τις οποίες νιώθει ότι θα βγάλει το 100% από κάποιους παίκτες του.
5. Η σχέση του με τον Ομπράντοβιτς (που του χρωστάει πάρα, πάρα πολλά) είναι στενή, εμπεριέχει πολλές κοινές εμπειρίες και βιώματα και κρατάει από τότε που τον είχε παίκτη. Δεν πρόκειται να επηρεαστεί από το μίσος των αιωνίων, κάτι που το ξεκαθάρισε στη συνέντευξη. Ούτε, όμως, ο ίδιος με αντίπαλο τον κουμπάρο του πρόκειται να επηρεαστεί στο ελάχιστο, ως προς το πώς λειτουργεί. Την ώρα του αγώνα θα θέλει να τον «φάει», να τον κερδίσει!
6. Πιστεύει ότι η αύρα του, η προσωπικότητά του, η φιλία με τον Ομπράντοβιτς μπορούν να συμβάλουν έστω και λίγο σε μια πιο ανθρώπινη ατμόσφαιρα στα φετινά ντέρμπι. Πως μπορεί να δούμε επί των ημερών του Ολυμπιακός-Παναθηναϊκός με κόσμο και των δύο ομάδων, χωρίς έκτροπα. Να με συγχωρήσει, αλλά εγώ δεν το πιστεύω. Δεν είναι στο χέρι του και οι αρμόδιοι είναι ανίκανοι να πετύχουν κάτι τέτοιο. Μπορεί και να μη θέλουν.
7. Εξεπλάγη με κάποια πράγματα που βρήκε στον Ολυμπιακό. Θεωρεί (και έχει δίκιο) ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα σε αυτή την ομάδα είναι η νοοτροπία, ο επαγγελματισμός, η ψυχολογία, η έλλειψη συγκέντρωσης. Δεν ισχύει για όλους, αλλά μαζί με τα ξερά καίγονται και τα χλωρά. Αυτό πάει να αλλάξει πρώτο. Πέφτει διάνα στο πρόβλημα, αλλά ακόμα και ο συγγενής του, ο τεράστιος επιστήμονας Νίκολα Τέσλα, δεν είμαι σίγουρος ότι θα ανακάλυπτε τρόπο να αντιστρέψει αυτή την κατάσταση... Τώρα είμαστε στο στάδιο της θεραπείας. Αν δεν βελτιωθεί ο ασθενής, θέλει «κόψιμο από τη ρίζα»!
8. Ξέρει ότι ο Ολυμπιακός έχει ελλείψεις και κενά. Έχει καταλήξει στο συμπέρασμα ότι δεν υπάρχουν λύσεις στην αγορά που μπορούν να διαφοροποιήσουν θεαματικά τα δεδομένα χωρίς να δημιουργήσουν άλλα προβλήματα και προτιμάει να μην κάνει προσθήκη. Ποντάρει στο ότι όλες οι μεγάλες ομάδες της Ευρώπης, αλλά και ο Παναθηναϊκός έχουν αδυναμίες και φιλοδοξεί εκείνος να «κρύψει» καλύτερα αυτές του Ολυμπιακού στα κρίσιμα ματς. Δύσκολη και κρίσιμη αποστολή...
9. Έχει ένα τεράστιο πλεονέκτημα συγκριτικά με τους προκατόχους του. Δεν φοβάται να αποτύχει, δεν θα συμβιβαστεί ή θα αλλοιωθεί για να κρατήσει τη δουλειά. Μα, ούτε καν πίστευε ότι θα δουλέψει πάλι σε σύλλογο! Και δεν το είχε ανάγκη, ούτε επαγγελματικά ούτε οικονομικά. Αυτό σημαίνει ότι θα πετύχει σίγουρα; Όχι βέβαια. Αν αποτύχει, όμως, θα ξέρουμε ποιος και τι θα φταίει, δεν θα ψάχνουμε ψύλλους στα άχυρα!
10. Η εμβληματική προσωπικότητά του και ο οδηγός για τη γεμάτη από κάθε άποψη καριέρα του σμιλεύτηκε μέσα από τα πολύ δύσκολα παιδικά του χρόνια. Η μάνα του είχε να μεγαλώσει πολλά παιδιά χωρίς λεφτά και σίγουρο φαγητό. Ο πατέρας του «έμπλεξε» πολιτικά και τον κυνηγούσαν. Ήθελε να παίξει μποξ για να εκτονωθεί, αλλά οι δικοί του το απαγόρευσαν!
Ήθελε να πάρει μια μπάλα για να περνάει ευχάριστα τις ώρες του, αλλά πού να τη βρει; Η μεγάλη επιτυχία της καθημερινότητάς του στα... αθώα χρόνια ήταν να υπάρχει φαγητό στο πιάτο. Και όταν ο πατέρας του έφυγε από τη ζωή έπρεπε να αντιδράσει! Αντέδρασε, μαγεύτηκε από το μπάσκετ (και τα περιστέρια με τα οποία κρατάει πλέον παγκόσμιο ρεκόρ!) και κέρδισε το μεγάλο στοίχημα της επιβίωσης, της δημιουργίας, της ζωής! Από τότε είναι ανεξάρτητος, ασυμβίβαστος, σκληρός, ο Ντούσαν Ίβκοβιτς που οι επόμενες γενιές θα τον μάθουν ως μύθο.
Ακριβώς επειδή κέρδισε το πιο δύσκολο στοίχημα πριν από 50 χρόνια, επειδή ξέρει να παλεύει, έχει πιθανότητες να πετύχει και σε αυτό που έβαλε πρόσφατα με την επιστροφή του στον Ολυμπιακό. Αν τα καταφέρει, θα χαμογελάσει περήφανα και αμέσως θα «αδειάσει» από την επιτυχία. Θα πονέσει περισσότερο από ό,τι θα χαρεί, όπως αποκάλυψε ότι του συμβαίνει ύστερα από τίτλους! Αν όχι, θα χάσει με το κεφάλι ψηλά και θα δώσει συγχαρητήρια στον αντίπαλο που τον νίκησε. Αρκεί να είναι όντως καλύτερος.
ΥΓ. Μετά τη συνέντευξη αυτή η σκηνή μού ήρθε στο μυαλό... Είμαι σίγουρος πως όταν ο Ντούντα «μιλάει» με τον εαυτό του ακριβώς έτσι σκέφτεται. Αυτή τη νοοτροπία γουστάρει να έχουν και οι παίκτες του... «Όταν θες κάτι πολύ, πήγαινε και πάρ' το... Κανένας δεν μπορεί να σου στερήσει αυτό που θέλεις... Μόνο ο ίδιος σου ο εαυτός»!
Νίκος Βαρλάς
Posted in: Basket
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου