Τρίτη, Δεκεμβρίου 14, 2010
RedManiac
«Δυστυχώς έχω υιοθετήσει 2 παιδιά και το ένα δεν είναι καλά, κάνει θεραπεία, και δε μπορούσα να λείπω από τη Βραζιλία και να είμαι αύριο στην Ελλάδα. Αλλά το ήθελα πολύ και το ξέρετε, ελπίζω να είμαι σύντομα στην Ελλάδα».
«Παρόλο που έχει περάσει αρκετός χρόνος που έχω φύγει, νιώθω ότι ο κόσμος του Ολυμπιακού ακόμα με αγαπάει. Δεν είμαι μόνο εγώ αυτός που θέλει να γυρίσει στην Ελλάδα, και η σύζυγός μου και εγώ θέλουμε να γνωρίσουμε τα δύο καινούρια μέλη της οικογένειας Τζιοβάνι στους Έλληνες και στον κόσμο του Ολυμπιακού».
«Δυστυχώς φέτος δε μπορώ να παρακολουθώ τον Ολυμπιακό γιατί εδώ στη Βραζιλία δεν πιάνει. Μαθαίνω όμως τα αποτελέσματα».
«Κρατιέμαι σε καλή φόρμα επειδή κάνω προπόνηση κάθε μέρα, πηγαίνω στο γυμναστήριο και παίζω μπάλα κάθε μέρα αλλά για την ευχαρίστησή μου. Δεν έχω όμως σχέση με καμία ποδοσφαιρική ομάδα. Τώρα φροντίζω την οικογένειά μου».
«Φτιάχνω μια κλινική για φυσιοθεραπεία, που θα κάνει εγκαίνια τον Μάρτιο, όχι ακαδημία για πιτσιρικάδες όπως ακούγεται στην Ελλάδα. Θα ασχολείται περισσότερο με παιδιά όμως που έχουν κινητικά προβλήματα, αλλά και με αθλητές».
«Δυστυχώς δεν έχω κρατήσει επαφές με συμπαίκτες μου από την Ελλάδα και τον Ολυμπιακό, αλλά μου λείπει αυτό και πολλές φορές μπαίνω στο youtubeκαι ξαναβλέπω τις φάσεις από τους αγώνες και τον Ολυμπιακό που μου έχουν μείνει αξέχαστες».
«Είμαι πολύ ευτυχής και νιώθω πολύ ευλογημένος που ο Θεός με έστειλε στην Ελλάδα, γιατί έζησα κάποια χρόνια της ζωής μου πολύ ευχάριστα. Θέλω πάρα πολύ να φέρω τα παιδιά μου στην Ελλάδα, να δουν που έμενα, τι έτρωγα, την κουλτούρα της χώρας, τους φίλους που έχω αφήσει πίσω. Θυμάμαι πως όταν πήγα με την Σάντος στη Νέα Υόρκη, είχαν έρθει φίλαθλοι και με είχαν συναντήσει στο ξενοδοχείο, και νιώθω πολύ ευτυχισμένος που νιώθω αυτή την αγάπη που μου προσφέρει ο κόσμος του Ολυμπιακού».
«Είμαι πολύ περήφανος που ο κόσμος του Ολυμπιακού και γενικότερα οι Έλληνες με έχουν κρατήσει στην καρδιά τους, και ειδικά σε αυτές τις εποχές, Χριστούγεννα έρχονταν 10-15 φίλοι μου και συγγενείς μου από τη Βραζιλία, και το σπίτι μου γινόταν παιδική χαρά. Παίζαμε παιχνίδια μέσα στο σπίτι… Μου λείπει πάρα πολύ όλο αυτό που έζησα στην Ελλάδα, και δεν υπάρχει μέρα που να μην σκέφτομαι τον Ολυμπιακό και την Ελλάδα».
«Το γκολ στη Γαλατά είναι σίγουρα πολύ ωραίο αλλά για μένα κάθε γκολ που έχω πετύχει έχει τη δική του ομορφιά, είτε ήταν στο Τσάμπιονς Λιγκ, είτε για το πρωτάθλημα ή το κύπελλο. Αλλά αυτό που μου έρχεται κατευθείαν στο μυαλό είναι το 3-0 στη Ριζούπολη και το 1-4 στη Λεωφόρο με τον Παναθηναϊκό».
«Ξαναλέω ότι έχω ζήσει φοβερά χρόνια στον Πειραιά και θέλω να πω ένα πολύ μεγάλο ευχαριστώ στον κόσμο του Ολυμπιακού για όλη αυτή την αγάπη που έχω εισπράξει τον καιρό που πέρασα στην Ελλάδα. Θέλω και ελπίζω με κάποιο τρόπο να επιστρέψω κάποια στιγμή στον κόσμο του Θρύλου, γιατί ο Ολυμπιακός θα είναι πάντα στην καρδιά της οικογένειάς μου, όχι μόνο της δικής μου, γιατί λείπει και στη γυναίκα μου και στους συγγενείς μου».
Στο μήνυμα που του διαβάστηκε και έλεγε «όσες φανέλες και να φορέσεις θα είσαι πάντα το κατακόκκινο διαμάντι μας. Σε λατρεύουμε θα είσαι πάντα στην καρδιά μας» απάντησε με «σπασμένη» φωνή: «Σας ευχαριστώ πολύ, με κάνετε πολύ ευτυχισμένο».
Κλείνοντας φανερά συγκινημένος είπε με τα σπαστά ελληνικά του:
«Αγαπάω πολύ τον Ολυμπιακό!!!»
Κι εμείς σε αγαπάμε μέγιστε Τζιοβάνι της καρδιάς μας, εις το επανιδείν και σύντομα...
Posted in: Θρυλικοί Παίκτες
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου