Δευτέρα, Σεπτεμβρίου 05, 2011
ΕΡΥΘΡΟΛΕΥΚΑ ΝΕΑ
Παίκτη από το πάνω ράφι τον Γενάρη και όχι τώρα από τα αζήτητα...
Στην Ελλάδα έτσι κι αλλιώς θα κάνουμε περίπατο...
Κατανοώ απόλυτα ότι η διοίκηση του Ολυμπιακού επιθυμεί να κάνει μια κίνηση άμεσα για να καλύψει, όσο αυτό είναι δυνατό, το κενό που αφήνει στο ρόστερ η μεταγραφή του Ριέρα. Ωστόσο νομίζω ότι αυτή τη στιγμή το καλύτερο είναι να πρυτανεύσει η λογική και όχι το θυμικό ή οι επικοινωνιακές ανάγκες. Καλώς ή κακώς ο Ριέρα πουλήθηκε στους Τούρκους και αυτό δεν αλλάζει. Καλώς ή κακώς, η κίνηση αυτή έγινε στο φινάλε της μεταγραφικής περιόδου και δεν αφήνει δυνατότητες κάλυψης του κενού στην Ευρώπη.
Η δε συζήτηση για το αν σωστά ή όχι πουλήθηκε ο Ισπανός, μπορεί να κρατήσει και μήνες. Όμως δεν πρέπει να «εκβιάσει» η συζήτηση αυτή που στο κάτω κάτω είναι πλέον φιλολογική, τις επόμενες μεταγραφικές κινήσεις. Χρειάζεται καθαρό μυαλό και όχι βεβιασμένη λογική και κινήσεις απελπισίας. Το επισημαίνω γιατί όπως προκύπτει από το ρεπορτάζ, ο Ολυμπιακός γλυκοκοιτά περιπτώσεις παικτών όπως ο Ασαμόα και ο Νιχάτ.
Αρχικά όποιος και αν αποκτηθεί, δεν μπορεί να βοηθήσει στην Ευρώπη, αφού οι προθεσμίες έχουν παρέλθει. Άρα όποια κίνηση γίνει, θα αφορά το ελληνικό πρωτάθλημα. Μα αν υπάρχει ζήτημα με την πώληση του Ριέρα, αυτό δεν αφορά στην Ελλάδα, αλλά στην Ευρώπη. Για το ελληνικό πρωτάθλημα δεν τίθεται ζήτημα. Υπάρχουν πολλές επιλογές. Στο Champions League είναι τα δύσκολα, εκεί όπου έχουν ήδη δηλωθεί οι παίκτες και δεν μπορεί να γίνει προσθήκη.
Οπότε τι νόημα έχει να αποκτηθεί ο κάθε ξοφλημένος παίκτης από τη στιγμή που δεν παίζει Ευρώπη; Εκεί χρειαζόταν η ποιότητα ενός Ριέρα. Αντί, λοιπόν, να συζητάμε λύσεις τύπου Ασαμόα ή Νιχάτ, δηλαδή λύσεις από τα αζήτητα που δεν είναι σε καμία περίπτωση καλύτεροι απ’ τους υπάρχοντες, ας κοιτάξουμε πώς θα τη βγάλουμε μέχρι τον Δεκέμβρη και υπάρχει τον Γενάρη μεταγραφική περίοδος για να καλυφθούν τα κενά.
Ειλικρινά σας λέω, εμένα με προβληματίζει πολύ περισσότερο αν θα μπορέσει ο Κοστάντσο να σταθεί επάξια κάτω από τα δοκάρια και αν εκεί χρειάζεται περαιτέρω ενίσχυση η ομάδα, παρά αν θα αποκτηθεί παίκτης τη στιγμή που μπροστά για την Ελλάδα υπάρχουν οι Μιραλάς, Πάντελιτς, Τζιμπούρ, Φουστέρ, Φετφατζίδης, Γέστε, Γκρίμπιτς, Χαβίτο, Αμπντούν. Για την Ελλαδα είναι υπεραρκετοί. Για την Ευρώπη, θα δείξει... Εκεί είναι το ζήτημα.
Ας σταματήσουμε, λοιπόν, καλύτερα να ψάχνουμε στα... καλάθια και ας κοιτάξουμε να δούμε τι μπορεί να έχει το πολύ πάνω ράφι για τον Γενάρη. Αν στο μεταξύ το κενό φανεί δυσαναπλήρωτο, ο καθένας ας αναλάβει τις ευθύνες του. Όμως, πιστεύει κανείς ειλικρινά ότι ανεξάρτητα από το τι ήθελαν ή έπραξαν διοίκηση και προπονητής, θα μπορούσε κανείς να κρατήσει έναν ποδοσφαιριστή που είχε δελεαστεί τόσο πολύ από την πρόταση των Τούρκων; Αδύνατο.
Ο Βαλβέρδε καλείται πλέον να βρει την κατάλληλη χημεία μεταξύ των παικτών που διαθέτει για την Ευρώπη, έτσι ώστε να αξιοποιήσει κατά το δυνατόν περισσότερο τα επιθετικά όπλα που πλέον διαθέτει. Και υπάρχει και ένα θετικό. Οτι πίσω τους θα βρίσκεται μια πολύ σφιχτή γραμμή κέντρου μετά την απόκτηση του Μακούν. Που θυμηθείτε το, είναι πολύ μεγάλη υπόθεση.
Στην Ελλάδα έτσι κι αλλιώς θα κάνουμε περίπατο...
Κατανοώ απόλυτα ότι η διοίκηση του Ολυμπιακού επιθυμεί να κάνει μια κίνηση άμεσα για να καλύψει, όσο αυτό είναι δυνατό, το κενό που αφήνει στο ρόστερ η μεταγραφή του Ριέρα. Ωστόσο νομίζω ότι αυτή τη στιγμή το καλύτερο είναι να πρυτανεύσει η λογική και όχι το θυμικό ή οι επικοινωνιακές ανάγκες. Καλώς ή κακώς ο Ριέρα πουλήθηκε στους Τούρκους και αυτό δεν αλλάζει. Καλώς ή κακώς, η κίνηση αυτή έγινε στο φινάλε της μεταγραφικής περιόδου και δεν αφήνει δυνατότητες κάλυψης του κενού στην Ευρώπη.
Η δε συζήτηση για το αν σωστά ή όχι πουλήθηκε ο Ισπανός, μπορεί να κρατήσει και μήνες. Όμως δεν πρέπει να «εκβιάσει» η συζήτηση αυτή που στο κάτω κάτω είναι πλέον φιλολογική, τις επόμενες μεταγραφικές κινήσεις. Χρειάζεται καθαρό μυαλό και όχι βεβιασμένη λογική και κινήσεις απελπισίας. Το επισημαίνω γιατί όπως προκύπτει από το ρεπορτάζ, ο Ολυμπιακός γλυκοκοιτά περιπτώσεις παικτών όπως ο Ασαμόα και ο Νιχάτ.
Αρχικά όποιος και αν αποκτηθεί, δεν μπορεί να βοηθήσει στην Ευρώπη, αφού οι προθεσμίες έχουν παρέλθει. Άρα όποια κίνηση γίνει, θα αφορά το ελληνικό πρωτάθλημα. Μα αν υπάρχει ζήτημα με την πώληση του Ριέρα, αυτό δεν αφορά στην Ελλάδα, αλλά στην Ευρώπη. Για το ελληνικό πρωτάθλημα δεν τίθεται ζήτημα. Υπάρχουν πολλές επιλογές. Στο Champions League είναι τα δύσκολα, εκεί όπου έχουν ήδη δηλωθεί οι παίκτες και δεν μπορεί να γίνει προσθήκη.
Οπότε τι νόημα έχει να αποκτηθεί ο κάθε ξοφλημένος παίκτης από τη στιγμή που δεν παίζει Ευρώπη; Εκεί χρειαζόταν η ποιότητα ενός Ριέρα. Αντί, λοιπόν, να συζητάμε λύσεις τύπου Ασαμόα ή Νιχάτ, δηλαδή λύσεις από τα αζήτητα που δεν είναι σε καμία περίπτωση καλύτεροι απ’ τους υπάρχοντες, ας κοιτάξουμε πώς θα τη βγάλουμε μέχρι τον Δεκέμβρη και υπάρχει τον Γενάρη μεταγραφική περίοδος για να καλυφθούν τα κενά.
Ειλικρινά σας λέω, εμένα με προβληματίζει πολύ περισσότερο αν θα μπορέσει ο Κοστάντσο να σταθεί επάξια κάτω από τα δοκάρια και αν εκεί χρειάζεται περαιτέρω ενίσχυση η ομάδα, παρά αν θα αποκτηθεί παίκτης τη στιγμή που μπροστά για την Ελλάδα υπάρχουν οι Μιραλάς, Πάντελιτς, Τζιμπούρ, Φουστέρ, Φετφατζίδης, Γέστε, Γκρίμπιτς, Χαβίτο, Αμπντούν. Για την Ελλαδα είναι υπεραρκετοί. Για την Ευρώπη, θα δείξει... Εκεί είναι το ζήτημα.
Ας σταματήσουμε, λοιπόν, καλύτερα να ψάχνουμε στα... καλάθια και ας κοιτάξουμε να δούμε τι μπορεί να έχει το πολύ πάνω ράφι για τον Γενάρη. Αν στο μεταξύ το κενό φανεί δυσαναπλήρωτο, ο καθένας ας αναλάβει τις ευθύνες του. Όμως, πιστεύει κανείς ειλικρινά ότι ανεξάρτητα από το τι ήθελαν ή έπραξαν διοίκηση και προπονητής, θα μπορούσε κανείς να κρατήσει έναν ποδοσφαιριστή που είχε δελεαστεί τόσο πολύ από την πρόταση των Τούρκων; Αδύνατο.
Ο Βαλβέρδε καλείται πλέον να βρει την κατάλληλη χημεία μεταξύ των παικτών που διαθέτει για την Ευρώπη, έτσι ώστε να αξιοποιήσει κατά το δυνατόν περισσότερο τα επιθετικά όπλα που πλέον διαθέτει. Και υπάρχει και ένα θετικό. Οτι πίσω τους θα βρίσκεται μια πολύ σφιχτή γραμμή κέντρου μετά την απόκτηση του Μακούν. Που θυμηθείτε το, είναι πολύ μεγάλη υπόθεση.
Posted in: Mεταγραφές
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου